“ได้สิ ยินดีรับใช้พี่เจียง”
จางฟานยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วพยักหน้ารับ
พูดตามตรง ปฏิสัมพันธ์ลับ ๆ ล่อ ๆ ใต้โต๊ะอาหารเมื่อครู่ระหว่างทั้งสองคน ก็ทำให้เขาตื่นเต้นมากแล้ว
ตอนนี้ยังดื่มเหล้ากับเพื่อนร่วมชั้นไปไม่น้อยอีกด้วย
ฤทธิ์แอลกอฮอล์กระตุ้นให้เขาอยากหาผู้หญิงสักคนมาคลายความเหนื่อยล้าเหมือนกัน
“งั้น…ฉันไปเปิดห้องเดี๋ยวนี้เลย พวกเรารีบไปกันเถอะ”
เจียงซูอิ้งได้ยินดังนั้นก็แทบอดใจรอไม่ไหว
“ใจร้อนขนาดนั้นเลยเหรอ?”
จางฟานกลับพูดอย่างลำบากใจว่า “แต่ตอนนี้งานเลี้ยงยังไม่เลิก จะเดินออกไปก็ไม่ได้”
“ไม่เป็นไร นายแกล้งทำเป็นเมา แล้วฉันจะไล่พวกเขาไปเอง”
“งั้นก็ได้”
จางฟานตอบตกลง จากนั้นก็ชนแก้วกับเพื่อนร่วมชั้นอีกสองคน แล้วส่ายตัวโซเซแกล้งทำเป็นเมา ก่อนจะฟุบลงบนโต๊ะอาหาร ไม่ว่าใครจะเรียกก็ไม่ยอมเงยหน้า
“พี่จางฟานเมามากแล้ว วันนี้พอแค่นี้ก่อนดีไหม”
เจียงซูอิ้งลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า “หลี่ตงที่บ้านฉันกำชับไว้ ให้ฉันดูแลพี่จางฟานให้ดี แล้วส่งเขากลับบ้านอย่างปลอดภัย”
พอได้ยินเธอพูดอย่างนั้น เพื่อนร่วมชั้นก็หยุดดื่มและทยอยขอตัวกลับ
สุดท้ายก็เหลือแค่เถียวเสี่ยวเวยที่ยังไม่ไป
ตั้งแต่ต้นจนจบ เธอคอยจับตาดูจางฟานอยู่ตลอด ต่อมาเธอสังเกตเห็นว่าเขากับเจียงซูอิ้งกระซิบกระซาบกันอยู่นาน ท่าทางของทั้งคู่ดูสนิทสนมกันไม่น้อย
สองคนนั้นแอบมีอะไรกันด้วยหรือเปล่า?