จางฟานตะลึงราวกับได้เห็นเทพธิดา ทั้งร่างแข็งค้างไปหมด
เขาจ้องหญิงสาวตรงหน้าอย่างเหม่อลอย ลืมแม้กระทั่งจับมือทักทายเธอ กระทั่งชายร่างกำยำคนนั้นออกจากห้องส่วนตัวไปแล้วก็ยังไม่รู้ตัว
ผู้หญิงคนนี้งดงามเกินไปจริง ๆ!
กระโปรงสีดำรัดรูปแบบยั่วยวนสีแดงบนร่างเธอทั้งเซ็กซี่ ป่าเถื่อน และดึงดูดสายตาเหลือเกิน
กระโปรงตัวนี้ค่อนข้างหลวม ไม่ได้รัดรูปเป็นพิเศษ แต่ช่วงคอเสื้อลึกเป็นรูปตัววีกลับถูกทรวงอกอวบอิ่มดันจนตึงเปรี๊ยะ ไม่มีรอยยับแม้แต่น้อย
ขนาดของทรวงอกนั้น แม้เทียบกับไป๋หลูที่ได้ฉายาว่าแม่วัว ก็ไม่ด้อยไปกว่ากันเลย
แต่หน้าตาของเธอยังงดงามกว่าไป๋หลูอยู่หลายส่วน
ใบหน้ารูปไข่ละมุนละไม เครื่องหน้าประณีต คิ้วตาแฝงเสน่ห์เย้ายวนสารพัด
แต่งหน้าเรียบหรู ทว่ากลับมีเสน่ห์ยั่วยวนติดตัวมาแต่กำเนิด จะดูบริสุทธิ์หรือเย้ายวนก็ได้ทั้งนั้น
งามจนมัจฉาจมวารี ปักษีตกนภา งามล่มเมืองล่มแผ่นดิน…
จางฟานรู้สึกว่าถ้อยคำใด ๆ ที่ใช้พรรณนาความงามของสตรีก็ไม่อาจถ่ายทอดความงามของหญิงคนนี้ได้
เพียงสบตาครั้งเดียว ก็ตราตรึงไปชั่วชีวิต
เขารู้สึกว่าตนเองตกอยู่ในภวังค์ไปในพริบตา
ถงลี่หยาไม่ได้แสดงความไม่พอใจต่ออาการเสียมารยาทของจางฟานแม้แต่น้อย
เธอชินเสียแล้ว
ผู้ชายทุกคนที่พบเธอครั้งแรก ล้วนมีท่าทีเช่นนี้
“แค่ก ๆ…”
เธอไอเบา ๆ สองครั้ง “คุณจางฟาน เรานั่งลงคุยกันดี ๆ ไหมคะ”
“เอ๊ะ? อ้อ…”
ในที่สุดจางฟานก็ได้สติ ใบหน้าแดงระเรื่อขึ้นมา
จู่ ๆ เขาก็ตระหนักได้ว่า ผู้หญิงตรงหน้าคือผู้มีร่างเสน่ห์หล่อเลี้ยงแต่กำเนิด