งานเลี้ยงวันเกิดใกล้จะเลิก เมื่อหวังเจียอี้แอบเอาโทรศัพท์ของตัวเองมาโชว์ให้เจียงฉิงเซิงดู
“เซิงเซิง เซิงเซิง เธอรู้ไหม เมื่อกี้หัวหน้าชมรมไลก์โซเชียลของฉันด้วย!”
เจียงฉิงเซิงขยับดวงตาที่ง่วงเหงาหาวนอนอย่างเกียจคร้าน “โอ้ เกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ”
หวังเจียอี้: “ที่ฉันลงโซเชียลเป็นรูปสวยๆ ของเธอนะ”
เจียงฉิงเซิงทั้งวันไม่ได้ดูโทรศัพท์เลย พอเปิดโซเชียลก็กวาดตามองคร่าวๆ
“งั้นก็ไม่เกี่ยวกับฉันเหมือนกัน เธอไม่รู้หรือไงว่าฉันเลิกกับเขาแล้ว”
สีหน้าหวังเจียอี้เต็มไปด้วยความตกใจและงุนงง ทำให้เจียงฉิงเซิงเข้าใจทันทีว่าเธอไม่รู้จริงๆ
“เลิกกันเมื่อไหร่กัน เขาทำอะไรไม่ดีกับเธอหรือเปล่า?!”
เจียงฉิงเซิงเป็นคนไม่ชอบหวนคิดถึงอดีต พอตัดสินใจจะปล่อยวางก็ต้องมองไปข้างหน้าอย่างเดียว
ถึงแม้จะเพิ่งเลิกกันได้ไม่นาน แต่เธอก็ไม่อยากเอ่ยถึงมันอีกแล้ว
“ไม่นานหรอก เลิกกันด้วยดี”
-
เฉียวอินกับหลิ่วถังกำลังจะจากไป จังหวะนั้นก็เดินอย่างเร่งรีบเล็กน้อยมาหาเจียงฉิงเซิง
“เซิงเซิง หลัวอวี้ดูเหมือนจะเมามาก”
ชั่วขณะหนึ่ง เจียงฉิงเซิงคิดว่าตัวเองฟังผิด
เฉิงซือเหยียนเมาเป็นเรื่องปกติ แต่เฝิงลั่วอวี้กลับเป็นครั้งแรก
เฉิงซือเหยียนที่กำลังคุยหัวเราะกับหลินฉีอยู่ไม่ไกล พลันรับรู้ความหมายในแววตาเพื่อนสนิทได้ทันที
เธอเชิดหน้าผายอก ไม่รู้ว่าจะหยิ่งอะไรนัก แต่พูดออกมาอย่างมีกำลังใจเต็มที่ว่า:
“วันนี้ฉันไม่ได้เมานะ!”
เจียงฉิงเซิง: “…ฉันเห็นแล้ว”
เธอหันไปพูดกับเฉียวอินและหลิ่วถัง: “พวกเธอกลับไปก่อนเถอะ ถึงบ้านแล้วส่งข้อความบอกฉันด้วย หลัวอี้คืนนี้อยู่บ้านฉัน ฉันดูแลเอง”