ผู้เฒ่าเฉินกลับมาถึงบ้าน พี่เลี้ยงแก่ในบ้านมองซ้ายมองขวา แล้วเอ่ยอย่างสงสัยว่า
“เอ๊ะ อาอวี้ยังไม่กลับมาหรือ ฉันยังคิดจะต้มบะหมี่ให้เขาสักชามเลย”
ผู้เฒ่าเฉินไม่เข้าใจ “ต้มบะหมี่ทำไม?”
พี่เลี้ยงแก่นิ่งไปสองสามวินาที แล้วพูดเสียงเบา “วันนี้เป็นวันเกิดของอาอวี้ไง......”
ผู้เฒ่าเฉินชะงักไปทั้งตัว
เขาจำไม่ได้เลย......
-
ซี: [อยู่ไหน ฉันจะไปหาเดี๋ยวนี้]
เจียงฉิงเซิงกลับถึงบ้านก็เข้าไปอาบน้ำทันที น้ำร้อนชำระล้างความเหนื่อยล้าไปทั้งตัว
เพิ่งออกจากห้องน้ำก็ได้รับข้อความจากเฉินหวยอวี่
ใจเหนื่อยมาก
แต่คิดได้ว่าวันนี้เป็นวันเกิดของเขา ก็ไม่อยากให้วันที่แบบนี้ต้องมีเรื่องขุ่นเคืองกันมากมาย
เธอส่งตำแหน่งอพาร์ตเมนต์ไปให้ ไม่ได้ตอบอะไรเพิ่มเติม
เฉินหวยอวี่มาเร็วมาก เสียงกริ่งประตูอพาร์ตเมนต์ดังขึ้น
เจียงฉิงเซิงมองผ่านจอกริ่งประตูเพื่อยืนยันว่าคนข้างนอกคือเฉินหวยอวี่จริง ๆ แล้วจึงค่อย ๆ เปิดประตู
ระยะห่างเพียงหนึ่งบานประตู
เธออยู่ข้างใน เขาอยู่ข้างนอก
สบตากัน เฉินหวยอวี่เป็นครั้งแรกที่ร้อนใจอยากจะอธิบายอะไรสักอย่าง
“เซิงเซิง ฉัน.....”
เจียงฉิงเซิงขัดขึ้นเสียงเย็น “เข้าไปข้างในก่อนเถอะ”
อพาร์ตเมนต์ไม่ได้อยู่ประจำ ของใช้ในบ้านก็น้อยมาก
เจียงฉิงเซิงหยิบรองเท้าแตะแบบใช้แล้วทิ้งให้เขาหนึ่งคู่
เฉินหวยอวี่มองหญิงสาวตรงหน้าอย่างเงียบ ๆ
ไม่รู้ทำไม เขารู้สึกว่าเธอดูแปลกไป
ตอนนี้เธอสงบนิ่งเกินไป เย็นชาเกินไป