เมื่อแผนการไปต่างประเทศถูกเลื่อนให้เร็วขึ้นอย่างกะทันหัน จังหวะชีวิตของเจียงฉิงเซิงก็เริ่มเร่งตัวขึ้น เธอเข้าสู่เส้นทางที่ยุ่งวุ่นวาย
หลังสุดสัปดาห์ผ่านไป เธอไปหาอาจารย์เหวิน ผู้ให้โควตานักเรียนแลกเปลี่ยนกับเธอ เพื่อบอกแนวคิดของตัวเองโดยย่อ
เธอตั้งใจจะมาปรึกษา แต่อาจารย์เหวินกลับตกลงอย่างง่ายดายเกินคาด
"เซิงเซิง เธอคิดแบบนี้ได้ก็ดีแล้ว ครูสนับสนุนการตัดสินใจของเธอ!"
"เอกสารไปต่างประเทศ วีซ่า ไอเอล ต้องเริ่มเตรียมได้แล้ว ตั้งเป้าให้เทอมสองของปีสามได้ไป"
เจียงฉิงเซิงรับเอกสารหนึ่งพับจากอาจารย์เหวิน พยักหน้าอย่างนอบน้อม
"ค่ะ ขอบคุณอาจารย์"
-
ที่หอพัก 408 พอเจียงฉิงเซิงก้าวเข้าประตู ก็ชนกับเฝิงลั่วอวี้ที่กำลังจะออกไปพอดี
เอกสารในมือร่วงกระจายพื้น
เฝิงลั่วอวี้กับเธอก้มลงเก็บพร้อมกันแทบจะในเวลาเดียวกัน
"ขอโทษนะเซิงเซิง ฉัน—"
เสียงขาดหายไปทันทีที่เธอมองเห็นเนื้อหาบนเอกสาร เปลี่ยนเป็นความตะลึงและแปลกใจ
เฝิงลั่วอวี้เอ่ยอีกครั้ง: "เซิงเซิง เธอจะไปต่างประเทศก่อนกำหนดเหรอ?"
เฉียวอินกับหลิ่วถังที่กำลังรีบทำการบ้านวิชาเอกอยู่ที่โต๊ะของตัวเอง ได้ยินดังนั้นก็รีบลุกขึ้นจากที่นั่ง
เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาที่เต็มไปด้วยความอาลัยของเพื่อนร่วมห้อง เจียงฉิงเซิงรู้สึกขึ้นมาว่า:
การยอมรับการจากลาในชีวิตอย่างสงบ คือบทเรียนชีวิตที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเสมอ