ฮ่าวจิ้งเยี่ยไม่เข้าใจเลย
ชิวอวี่กับเซิ่งอันเป็น “เพื่อนร่วมงาน” แต่ก็ถือเป็น “คู่แข่ง” โดยเฉพาะหัวหน้าของแต่ละฝ่ายต่างหวังให้พวกเธอเอาชนะอีกฝ่าย และกุมอำนาจควบคุมสำนักงานพิเศษเหตุการณ์วันสิ้นโลกไว้ทั้งหมด
ตอนนี้หน่วยงานพิเศษดูเหมือนมีคนไม่มาก แต่กลับมีความสำคัญอย่างยิ่ง เป็นศูนย์กลางของกลุ่มผู้มีพลังพิเศษในอนาคต
ส่วนผู้มีพลังพิเศษมีความสำคัญต่อโลกาวินาศเพียงใด ก็ไม่ต้องพูดให้มากความ
ตอนนี้พวกเธอต่างก็เป็นผู้รับผิดชอบ คอยร่วมมือกัน แต่ก็ต้องแข่งขันกันด้วย
ทำไมชิวอวี่ถึงออกไปตามหาพวกนอกรีต แล้วยุ่งจนไม่กลับมาสักที?
ก็เพราะเซิ่งอันดึงฉีหลิงอู๋ไป ความรู้สึกถึงวิกฤตของเธอจึงพุ่งขึ้นถึงขีดสุดน่ะสิ
ตอนนี้ชิวอวี่พาพวกนอกรีตกลับมา ถือเป็นช่วงเวลาสำคัญมาก ไม่ว่าเซิ่งอันจะคิดถึงผลประโยชน์ของหน่วยงานพิเศษ หรือคำนึงถึงความสัมพันธ์กับชิวอวี่ เธอก็ควรไปสืบดูสักหน่อย
ทำไมถึงไม่อยากรู้อยากเห็นเลยล่ะ?!
ฮ่าวจิ้งเยี่ยเบิกตากว้างจนแทบถลน แว่นตาเลื่อนลงมาอยู่ตรงสันจมูก สีหน้าซับซ้อนอย่างยิ่ง
แต่เซิ่งอันกลับสบายใจและผ่อนคลาย ไม่ได้ใส่ใจเลย
ชิวอวี่กลับมาตอนนี้ ย่อมต้องมีไพ่สำคัญอยู่ในมือ รอจะเอามาแสดงให้เธอดูเต็มที่ แล้วเธอจะไปดูอีกฝ่ายแสดงทำไม?
ส่วนพวกนอกรีตเป็นอะไรกันแน่?
เธอไม่กังวลหรอก ชิวอวี่ต้องพามาให้เธอเห็นด้วยตัวเองแน่
จะไปสืบเองให้ลำบากทำไม?
เซิ่งอันจัดการงานตรงหน้าเสร็จแล้วก็ลุกขึ้น
ฮ่าวจิ้งเยี่ยที่ใจลอยมาตลอดรีบลุกตามทันที ดวงตาเป็นประกาย “จะไปดูกันแล้วเหรอ?”
เซิ่งอันตอบ “ไม่ไป ถึงเวลากินข้าวแล้ว”
พูดจบ เธอก็ก้าวยาว ๆ มุ่งหน้าไปโรงอาหาร