เมื่อเห็นธารทรายสีทองที่ประกอบด้วยจุดแสงสีทองนับไม่ถ้วน จี้เย่ก็ใจเต้นรัว คิดว่าสือชูใช้พลังจิตวิญญาณของตนเช่นเดียวกับเขา
แต่เมื่อสังเกตอย่างละเอียดก็พบว่าแสงสีทองเหล่านี้ไม่ใช่พลังจิตวิญญาณ ทว่าเป็นอีกหนึ่งพลังอันแข็งแกร่งไม่แพ้กัน
พลังนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าพลังเทพเลย
จี้เย่ถอนหายใจอย่างโล่งอก
เมื่อแสงสีทองปรากฏ พลังอัสนีที่เคลื่อนคล้อยอยู่รอบด้านก็คล้ายถูกแช่แข็ง พวกเขาไม่รู้สึกถึงอานุภาพของมันอีกต่อไป
"นี่คืออะไร?"
จี้เย่ถามเสียงเบาด้วยความสงสัย มองธารทรายสีทองที่ล้อมรอบพวกเขา
สือชูลืมเนตรขึ้น เนตรสีเงินในยามนี้กลับสว่างไสวยิ่งกว่าเดิม
"คือพลังแห่งกระดูกเทพลิขิตฟ้า!"
ทันทีที่ควบคุมพลังแห่งกระดูกเทพลิขิตฟ้าให้ออกจากร่าง สือชูก็ใช้มันปกป้องฮวาชิงอิ่งและพวกพ้องในทันที
ดังนั้น พลังอ่อนโยนที่ฮวาชิงอิ่งและพวกพ้องสัมผัสได้ก็คือพลังแห่งกระดูกเทพลิขิตฟ้านั่นเอง
แสงจากธารทรายสีทองเจิดจ้าขึ้นเรื่อย ๆ ปกคลุมท้องฟ้าครึ่งหนึ่ง เริ่มกลืนกินพลังอัสนี
เมื่อเห็นภาพนั้น แววตาของสือชูก็ฉายแววประหลาดใจ
ในภัยอัสนีครั้งนี้ นางสัมผัสได้ถึงพลังแห่งกฎเกณฑ์
ดังนั้นนี่จึงเป็นพลังแห่งสวรรค์
กระดูกเทพลิขิตฟ้าสามารถกลืนกินแม้กระทั่งพลังแห่งสวรรค์ได้
สือชูละทิ้งการไตร่ตรองไว้ชั่วคราว แล้วรีบไปหาฮวาชิงอิ่งและพวกพ้องเพื่อตรวจดูอาการบาดเจ็บ