พวกเขาต่างรู้ดีว่า ด้วยพรสวรรค์การฝึกฝนของสือชูและพวกพ้อง สามพันแคว้นไม่อาจรั้งพวกเขาไว้ และพวกเขาก็ไม่ควรถูกจำกัดอยู่เพียงในสามพันแคว้น
ฟ้าดินอันกว้างใหญ่ต่างหากที่ควรเป็นของพวกเขา
หว่างคิ้วของหัวหน้าตระกูลฉู่แฝงไว้ด้วยความกังวลจาง ๆ
"ด้วยพรสวรรค์การฝึกฝนของเด็กหนุ่มพวกนี้ การทะลวงสู่ขั้นบรรลุธรรมอริยะขั้นสิบใช้เวลาไม่นานนัก เพียงแต่การฝ่าภัยนั้นเสี่ยงตายยิ่งกว่าฟื้น เมื่อพวกเขาเริ่มฝ่าภัย การทดสอบที่แท้จริงจึงเริ่มต้นขึ้น"
เมื่อได้ยิน หว่างคิ้วของไป๋ฮ่าวสงก็เผยความกังวลออกมาเช่นกัน
แม้พวกเขาจะเชื่อมั่นในพลังของสือชูและพวกพ้อง ทว่าอันตรายที่ต้องเผชิญในการฝ่าภัย ช่วงนี้พวกเขาล้วนประจักษ์กับตา
ก่อนหน้าหายนะจะมาเยือน ในสามพันแคว้นมีผู้ฝึกฝนขั้นบรรลุธรรมอริยะขั้นสูงสุดเข้าฝ่าภัยราวสิบคน ทว่ามีเพียงคนเดียวที่สำเร็จ ทะยานสู่สวรรค์ไปยังแดนเต๋าหยั่น ที่เหลือล้วนล้มตายภายใต้อัสนีแห่งภัยวิบัติ กระทั่งวิญญาณยังถูกอัสนีฟาดกระจาย สูญสิ้นโอกาสเวียนว่ายในวัฏสงสาร
พวกเขาไม่กล้าคิดไปถึงผลลัพธ์นั้น ทว่าความกังวลในใจกลับยิ่งทวีหนัก
"นี่คือเส้นทางที่เด็ก ๆ เลือกเอง ไม่ว่าจะต้องเผชิญอันตรายอย่างไร พวกเขาล้วนไตร่ตรองไว้แล้ว แต่ก็ยังเลือกก้าวเดินบนหนทางนี้ ดังนั้นสิ่งที่เราทำได้ มีเพียงเชื่อมั่นในพวกเขา" เจ้าสำนักตำหนักผู้บวงสรวงกล่าวพร้อมรอยยิ้ม