ปีนี้สถาบันมังกรบูรพารับศิษย์เพียงสามสิบคน พวกเขาห้าคนครองที่นั่งไปแล้วถึงห้าที่ เหลือเพียงยี่สิบห้าที่เท่านั้น
ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ รัศมีทั้งหมดถูกพวกเขาแย่งชิงไปจนสิ้น ใครเล่าจะยังสนใจคนอื่นอีก
และเมื่อนึกต่อไปว่าถึงแม้จะฝ่าด่านสอบคัดเลือกทั้งหมดจนได้เข้าเป็นศิษย์สถาบันมังกรบูรพาแล้ว แต่ก็ต้องเผชิญหน้ากับสือชูและพวกในการแข่งขั้นต่าง ๆ ที่สถาบันจัดขึ้น หัวใจของพวกเขาก็อดสิ้นหวังไม่ได้
รู้อย่างนี้ควรมาสมัครตั้งแต่ปีก่อน หรือไม่ก็รออีกสักปีหนึ่ง
สือชูและพวกส่งสายตาให้กำลังใจไปยังเจี่ยงว่าง เจี่ยงว่างยิ้มแย้มสดใสตอบกลับทันที ก่อนมุ่งหน้าไปร่วมการสอบคัดเลือกรอบที่สี่ เจี่ยงว่างเอ่ยกับสือชูและพวกว่า “พวกเจ้าคอยข้าอยู่ที่นี่ ข้าจะต้องเป็นศิษย์ของสถาบันมังกรบูรพาให้ได้!”
สือชูและพวกพยักหน้า “ไปเถิด พวกเราเชื่อในตัวเจ้า”
เมื่อเห็นว่าสือชูและพวกสนิทสนมกับเจี่ยงว่างดี คนของตงฉิงเยว่จึงอดมองเจี่ยงว่างอยู่หลายตาไม่ได้
ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่ได้สนใจเจี่ยงว่างมากนัก แม้รู้ว่าเขามาจากสกุลเจี่ยงแห่งเมืองซิงว่าง แต่พรสวรรค์การฝึกฝนและพละกำลังของเขาท่ามกลางผู้เข้าสอบทั้งหลายก็ไม่ได้โดดเด่นอะไร
ด้วยเหตุนี้ เพิ่งจะบัดนี้พวกเขาถึงได้จับจ้องมายังเขา
ในชั่วเวลาไม่นาน ตงฉิงเยว่และตงอวิ๋นเฮ่อก็ทราบแล้วว่าสือชูและพวกมาจากภพภูมิเบื้องล่างสามพันแคว้น เพิ่งทะยานสู่สวรรค์มาแดนเต๋าหยั่น พอดีกับที่สถาบันมังกรบูรพาเปิดรับศิษย์ภายนอก ด้วยเหตุนั้นหลังจากมาถึงทวีปบูรพาแดนเต๋าหยั่นแล้ว พวกเขาจึงไม่ได้ไปที่ใดเลย ตรงดิ่งมายังสถาบันมังกรบูรพา