"ดีเหลือเกิน พระองค์หญิงมาแล้ว พวกเรารอดแล้ว!"
กลางอากาศ หญิงสาวที่ปรากฏกายข้างบุรุษคือมู่อ้าวเสวี่ย
พวกเขามองมู่อ้าวเสวี่ย ประหนึ่งเห็นเทพธิดาผู้กอบกู้โลกา
แม้ประมุขตำหนักเพลิงสวรรค์เผาผลาญและพรรคพวกจะยืนอยู่ตรงข้ามกับตระกูลมู่ในตอนนี้ ทว่าพอเห็นมู่อ้าวเสวี่ยกลับมาอย่างปลอดภัย ในใจพวกเขาก็โล่งอก
ขอเพียงมู่อ้าวเสวี่ยไม่เป็นอะไร สามพันแคว้นก็จะไม่เป็นอะไร
ไม่ว่าจุดยืนจะเป็นเช่นไร นางก็แบกรับความเป็นความตายของสามพันแคว้นไว้บนบ่าอยู่ดี
สายตามู่อ้าวเสวี่ยกวาดมองฝูงชน นางเห็นจวนตระกูลมู่ที่ถูกทำลาย เห็นมู่ถิงเฟิงที่บาดเจ็บสาหัส รวมถึงบรรพชนและผู้อาวุโสหลายท่านของตระกูลมู่ หว่างคิ้วก็ยิ่งหม่นทะมึน
แม้นางจะไม่เคยผูกพันลึกซึ้งกับตระกูลมู่ ทว่าที่นี่ก็คือบ้านของนาง อยู่ใต้อารักขาของนาง ใครบังอาจก่อเรื่องในถิ่นของนาง ก็คือไม่เห็นนางอยู่ในสายตา
และต้นเหตุยังเป็นสือชูอีก
มู่อ้าวเสวี่ยกำหมัดแน่น
พอดีเลย จะได้คิดแค้นเก่าใหม่ไปพร้อมกัน!
สือชูเงยหน้ามองมู่อ้าวเสวี่ย สายตาจับจ้องที่เนตรสีเงินคู่นั้นของนาง แววตายิ่งเย็นชา
มู่อ้าวเสวี่ยก็สังเกตเห็นดวงตาคู่หนึ่งของสือชูในเวลานี้
นางขมวดคิ้ว
ตาของคนตาบอดนี่กลับฟื้นคืนแล้ว
"สือชู ครั้งนั้นที่หุบเขาอาวุธวิญญาณ หากไม่ใช่เพราะกระดูกเทพแห่งลิขิตฟ้ากับเนตรอธรรมปฐมกาลของข้าเกิดปัญหากะทันหัน ทำให้พลังของข้าไม่คงที่ เจ้าคงตายด้วยน้ำมือข้าไปนานแล้ว แต่ว่าตอนนี้ฆ่าเจ้าก็ยังไม่สาย ใหม่เก่ามาชำระกันคราวนี้แหละ!"
