"ก่อนหน้านี้พวกเราก็คาดเดากันว่า กระดูกเทพน่าจะมีอยู่เพียงในร่างของเทพเจ้า หรือไม่ก็ในผู้สืบสายเลือดเทพเท่านั้น เจ้าปลุกกระดูกกึ่งเทพขึ้นมาได้ ถ้าไม่ใช่กึ่งเทพแล้วจะเป็นอะไรเล่า!"
"ในเมื่อเป็นกึ่งเทพแล้ว เช่นนั้นก็เหลือเพียงก้าวเดียวจากความเป็นเทพ เจ้าเย่น้อยเอ๋ย เจ้าฝึกฝนให้ดีเถิด ภายภาคหน้าการบรรลุเป็นเทพย่อมไม่ใช่ปัญหา!"
"ฮ่าๆๆ สถาบันมังกรบูรพาของเรา กำลังจะบ่มเพาะเทพองค์หนึ่งออกมาแล้วงั้นหรือ?!"
"เรื่องนี้จะถูกจารึกในประวัติศาสตร์ พวกเราจะมีชื่อจารึกชั่วกาลนาน!"
"ใครเป็นครูผู้แข็งแกร่งที่สุด พวกเราก็คือครูผู้แข็งแกร่งที่สุด!"
จี้เย่: "……"
สือชู: "……"
ฮวาชิงอิ่ง เหยียนเฉินจิ่น ฉู่เจวี๋ยเหิง: "……"
ทั้งสามกระซิบถกกันเบาๆ
"อธิการบดีกับรองอธิการบดีจมอยู่ในห้วงจินตนาการของตน ถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว"
"อธิการบดีกับรองอธิการบดีดูเกินไปสักหน่อยไหม?"
"เกินไปไม่น้อยเลย แต่ข้าก็เห็นด้วยกับประโยคหนึ่งในนั้น ด้วยพรสวรรค์และความแข็งแกร่งของจี้เย่ ภายภาคหน้าการบรรลุเป็นเทพย่อมไม่ใช่ปัญหาแน่"
ฮวาชิงอิ่ง เหยียนเฉินจิ่น และฉู่เจวี๋ยเหิงเอ่ยพลางหันไปมองสือชูพร้อมกันโดยไม่นัดหมาย
กระดูกกึ่งเทพของจี้เย่ก็ทำให้พวกเขาตื่นเต้นถึงเพียงนี้ หากพวกเขาได้เห็นกระดูกวิญญาณของสือชู จะไม่คลั่งไปเลยหรือ?
ในที่สุด ตงฉิงเยว่และตงอวิ๋นเฮ่อก็สงบสติอารมณ์จากความตื่นเต้นลงได้
เพราะหัวเราะนานเกินไป ใบหน้าของพวกเขาจึงแดงก่ำ