พวกเขาไม่ได้อยู่ในสภาพเกียจคร้านอย่างที่สือชูและพวกพึ่งเข้ามาเห็นอีกต่อไป ดวงตาทุกคู่จับจ้องไปยังศาสตราเซียนสามชิ้นที่ลอยอยู่ตรงหน้าสือชูและฮวาชิงอิ่ง ในดวงตาปะทุแสงสว่างน่าตกตะลึง
"ศาสตราเซียน เป็นศาสตราเซียนจริง ๆ ด้วย!"
"คิดไม่ถึงว่าในเมืองแห่งรักเร่าร้อน จะได้เห็นผู้คนนำศาสตราเซียนมาประมูล ศาสตราเซียนสามชิ้นนี้ล้วนเน้นโจมตี มีสามธาตุคือ กายน น้ำแข็ง และอัคคี!"
"โดยเฉพาะคันศรนี้ ดาบเล่มนี้ ละเอียดประณีตถึงเพียงนี้ ข้าเป็นผู้ประเมินอาวุธวิญญาณมาหลายปี เพิ่งเคยเห็นอาวุธวิญญาณที่ละเอียดประณีตและแยบยลเช่นนี้ ถึงกับหาข้อตำหนิใดมิได้ นับเป็นฝีมือประหนึ่งเทพ นักหลอมอาวุธที่หลอมมันขึ้นมา ช่างมีวิชาหลอมที่สูงส่งเพียงใด!"
"ศรดั่งจันทร์เยือก ลูกศรราวดาวตก นี่ก็คือธนูจันทร์เยือกสลายดารา ที่ได้ชื่อว่าเป็นสุดยอดแห่งธาตุน้ำแข็งในหมู่ศาสตราเซียนมิใช่หรือ!"
"ใช่แล้ว ๆ มันนี่เอง! มิน่าล่ะข้าดูแล้วคุ้นตาเหลือเกิน ก่อนหน้านี้เคยเห็นแต่บันทึกในตำราอาวุธวิญญาณ คิดไม่ถึงว่ามีอยู่จริง!"
พวกเขาห้อมล้อมอาวุธวิญญาณสามชิ้น ยื่นมือออกไปลูบคลำด้วยความรักใคร่เสียดาย กิริยาทะนุถนอม ราวกับเกรงว่าตนจะทำหยาบไปนิดจนทำลายสมบัติสามอย่างตรงหน้า
เมื่อทึ่งพอแล้ว พวกเขาจึงนึกขึ้นได้ถึงสือชูและพวก
ยืดตัวตรงขึ้นใหม่ ผู้อาวุโสทั้งสามมองสือชูและพวกด้วยแววตารุ่มร้อน
"มิตรน้อยทั้งสอง จะบอกพวกข้าได้หรือไม่ว่า ศาสตราเซียนสามชิ้นนี้มีนามว่าอะไรบ้าง?"