คำกล่าวนี้สิ้นลง ทุกผู้คนล้วนกระตือรือร้นอยากทดสอบ
ผู้ที่ยืนอยู่หน้าสุดของแถว ไม่อาจรอได้อีกต่อไป เร่งฝีเท้าพุ่งไปยังเสาหินเป็นคนแรก
ตามคำชี้แนะของเก่อเมิ่งและคนอื่น ๆ ทั้งหกคนวางมือของตนลงบนเสาหิน แสงแห่งพลังวิญญาณซึมผ่านฝ่ามือเข้าสู่เสาหิน เสาหินที่เดิมทีไร้แสงสว่าง เต็มไปด้วยร่องรอยแห่งกาลเวลา บัดนี้พลันเปลี่ยนโฉมใหม่ เปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้าสะดุดตา
เส้นลายสีทองคลี่คลุมทั่วทั้งเสาหินในชั่วพริบตา
ผู้คนในฝูงชนต่างยืดคอขึ้น หมายจะดูสถานการณ์บนเสาหินให้ชัดเจน
ผู้ที่ยืนดูอยู่รอบนอกลานกว้าง ณ ยามนี้ก็จดจ่อมองดูอย่างตั้งใจเช่นกัน
ไม่นาน แสงที่เสาหินเปล่งออกมาก็แปรเปลี่ยน
เสาทั้งหกต้น ปรากฏเป็นสีแดง ฟ้าอ่อน ทอง เขียว เหลือง แดง หกสี แสดงถึงผู้เข้าสอบหกนางที่ยืนอยู่เบื้องหน้า ประกอบด้วยพลังวิญญาณธาตุอัคคี วารี กายน วนา ปฐพี และอัคคีตามลำดับ
เก่อเมิ่งทั้งหกมองดู สีหน้าไม่แปรเปลี่ยนนัก
ทันใดนั้น บนเสาหินกลับปรากฏตัวเลขชัดเจนขึ้นมา
“45” “39” “66” “57” “61” “70”
สือชูและพวกมองดูอย่างฉงน
เมื่อครั้งอยู่สามพันแคว้น พวกเขารู้ว่าพลังวิญญาณธาตุมีสิ่งที่เรียกว่าระดับความชำนาญ เพียงแต่สามพันแคว้นไม่มีสิ่งที่สามารถทดสอบความชำนาญพลังวิญญาณธาตุได้ ดังนั้นพวกเขาจึงตัดสินว่าผู้ใดมีความชำนาญในพลังวิญญาณธาตุของตนสูงต่ำเพียงใด ก็ล้วนอาศัยการสัมผัสรับรู้
การสัมผัสรับรู้เช่นนี้ เพียงตัดสินได้ว่าความชำนาญในพลังวิญญาณธาตุของผู้หนึ่งเมื่อเทียบกับอีกผู้หนึ่งนั้นสูงหรือต่ำกว่า แต่มิรู้แน่ชัดว่าเป็นเท่าใด