เสียงของพวกเขา ขัดจังหวะความชุลมุนระหว่างจี้เย่ เหยียนเฉินจิ่น และฉู่เจวี๋ยเหิง
เหยียนเฉินจิ่นคืนสีหน้าจริงจัง แล้วยกยิ้ม
“ใช่แล้ว เป็นศาสตราเซียนสามชิ้น ที่นี่มีที่รับซื้อหรือไม่”
เมื่อได้ยินเขายอมรับเอง หวังต้าเป่ากลืนน้ำลายอึกใหญ่ พอได้สติ ก็อดขึ้นเสียงไม่ได้
“นี่มันศาสตราเซียนสามชิ้นนะ พวกเจ้ากล้าเอามาขายรึ!”
หลิวเสี่ยวหยาสายตากวาดไปมาระหว่างสือชูกับพวก
“ข้าเองก็สงสัยว่าพวกเจ้ามีฐานะอะไรกันแน่ ถึงหยิบศาสตราเซียนสามชิ้นออกมาได้ง่ายดาย ทั้งยังจะขายเพื่อแลกเหรียญทองวิญญาณ พวกเจ้าไม่ใช่คนจากหมู่บ้านใกล้เมืองแห่งรักเร่าร้อนแน่ พวกเจ้ามีที่มาเป็นอย่างอื่นใช่ไหม”
แววตากังขาของทั้งคู่จับจ้องสือชูและพรรคพวก
จากที่พวกเขารู้ มีเพียงคุณชายคุณหนูจากขุมกำลังใหญ่เท่านั้นที่เคลื่อนไหวทีเดียวก็เป็นศาสตราเซียน
ทว่าที่แห่งนี้ศาสตราเซียนเป็นสิ่งหายาก หากได้มาคงทะนุถนอมดั่งสมบัติตกทอด ไม่มีทางยอมขาย
แต่คนกลุ่มนี้กลับหยิบศาสตราเซียนมาขาย โดยไม่มีแววเสียดายแม้แต่น้อย
เห็นได้ว่าศาสตราเซียนนั้นเป็นของธรรมดาสามัญสำหรับพวกเขา จะมีหรือไม่มีก็ได้
จากนี้จึงอนุมานได้ว่า บนตัวพวกเขายังมีอาวุธที่ทรงพลังกว่าศาสตราเซียนอีก
นั่นคืออาวุธจักรพรรดิหรืออาวุธวิญญาณเหนือระดับขึ้นไป