ชั่วขณะหนึ่ง ลานกว้างทั้งลานดังก้องไปด้วยเสียง "ปัง ปัง" ของกระบี่ไม้ที่ฟาดลงบนเสาไม้
สือชูมองกระบี่ไม้ในมือ แม้ทั้งกระบี่ไม้และเสาไม้จะล้วนทำจากไม้ แต่ภายในเสาไม้กลับซ่อนอาคมต้องห้ามไว้หนึ่งชั้น มีเพียงผู้ที่มีขั้นข้ามวิญญาณขึ้นไปเท่านั้นจึงจะสามารถกวัดแกว่งกระบี่ไม้และทิ้งรอยกระบี่ไว้บนเสาไม้ได้
ดังนั้นการสอบประเมินคัดเลือกรอบแรกของสถาบันมังกรบูรพา จึงเป็นการคัดผู้ที่มีขั้นต่ำกว่าขั้นข้ามวิญญาณออกไป
หวังต้าเป่า หลิวเสี่ยวหยา และคนอื่นๆ ล้วนมีเพียงขั้นฝึกปราณ ดังนั้นไม่ว่าพวกเขาจะพยายามเพียงใด ก็ไม่อาจทิ้งร่องรอยการโจมตีไว้บนเสาไม้ได้
ขณะที่สือชูกำลังครุ่นคิด จี้เย่ ฮวาชิงอิ่ง และคนอื่นๆ ก็กวัดแกว่งกระบี่อย่างรวดเร็ว และสลักรอยกระบี่ลึกลงบนเสาไม้ได้อย่างง่ายดาย
เสาไม้ที่ถูกสลักรอยกระบี่ จู่ๆ ก็สูงขึ้นจนสูงถึงสี่จั้ง
ในขณะเดียวกัน ชื่อของจี้เย่และคนอื่นๆ ก็ปรากฏขึ้นบนเสาไม้
ชั่วเวลาไม่นาน เสาไม้ก็สูงขึ้นเรื่อยๆ ประกาศว่าพวกเขาผ่านการสอบประเมินคัดเลือกรอบแรก
เด็กหนุ่มและเด็กสาวทุกคนที่สลักรอยกระบี่บนเสาไม้สำเร็จ เงยหน้ามองเสาไม้ที่สูงขึ้น และชื่อของตนเองบนเสาไม้ รอยยิ้มเจิดจ้าผุดขึ้นบนใบหน้า
ส่วนผู้ที่ไม่อาจทิ้งรอยกระบี่บนเสาไม้ได้ ยังคงฟาดฟันกระบี่ใส่เสาไม้ครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่ยอมแพ้ ต่อให้แขนของพวกเขาจะชาจนไร้ความรู้สึก ต่อให้หมดเรี่ยวแรง เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลอาบแก้ม พวกเขาก็ไม่ยอมแพ้ เพียงแต่ดึงดันทำท่าฟาดฟันกระบี่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
หวังต้าเป่ากล่าวขึ้นว่า "ข้าไม่เชื่อหรอกว่าข้าจะผ่านการประเมินรอบแรกไม่ได้!"