หวงจวิ้นเซิงชะงักงัน จ้องมองเขาอย่างเหม่อลอย
“ข้าก็ไม่รู้จริง ๆ ตอนนั้นข้าเคยเห็นบันทึกในตระกูล กล่าวไว้ว่าวิชาทั้งหลายในใต้หล้ามีทั้งหมดสี่ระดับ คือ ฟ้า ปฐพี เสวียน และหวง”
ฟางถงอธิบาย
“เจ้าอยากรู้ใช่หรือไม่ว่าข้ารู้ได้อย่างไรว่าวิชามีดบินของคนลึกลับผู้นั้นอยู่ในระดับฟ้า หรืออาจสูงกว่านั้น?”
ฟางถงถามอีกครั้ง
“อืม ๆ...” (⊙ˍ⊙)
หวงจวิ้นเซิงพยักหน้ารัว ๆ
“เมื่อคืนเจ้าไม่ได้เห็นกับตา คนที่ไล่สังหารคนลึกลับผู้นั้นมีพลังอย่างน้อยก็ขั้นกำเนิดฟ้า แถมยังไม่ใช่ขั้นกำเนิดฟ้าธรรมดา ดูจากตอนลงมือแล้ว น่าจะเป็นองครักษ์ลับผู้สละชีพที่ตระกูลใหญ่สักแห่งฝึกฝนขึ้นมา รากฐานไม่ธรรมดา ส่วนพลังที่คนลึกลับผู้นั้นแสดงออกมาเมื่อคืนก็อยู่แค่ชั้นหนึ่งเท่านั้น แต่เขากลับใช้มีดบินอันเป็นวิชาเฉพาะ แทงทะลุลำคอของคนที่ไล่ล่าเขาได้ในพริบตา เรื่องนี้ยังไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่สุดด้วยซ้ำ สาวใช้ที่อยู่ข้างกายองค์หญิง เจ้าเห็นแล้วใช่หรือไม่?”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ ฟางถงก็ถามอย่างลึกลับ
“อืม”
หวงจวิ้นเซิงพยักหน้า
“สาวใช้ขององค์หญิงผู้นั้นเป็นยอดฝีมือขั้นมีระดับ อย่ามองว่านางดูอ่อนเยาว์ แท้จริงแล้วอายุมากกว่าร้อยปี องค์หญิงเองก็เติบโตขึ้นมาด้วยการเลี้ยงดูของนาง”
ฟางถงกล่าว
“เป็นไปไม่ได้กระมัง? หรือว่าพอเข้าสู่ขั้นมีระดับแล้วจะคืนความเยาว์วัยได้?” (⊙ˍ⊙)
หวงจวิ้นเซิงตกตะลึงอีกครั้ง
ให้ตายสิ ตอนแรกนึกว่าสาวใช้สาวคนนั้นเป็นแค่ตัวประกอบ ที่ไหนได้ นางต่างหากที่เป็นตัวร้ายตัวเป้ง แถมยังเป็นปีศาจเฒ่าอายุเกินร้อยปีอีกด้วย
แต่พอลองคิดดู ขั้นกำเนิดฟ้าก็เพิ่มอายุขัยไปถึง 250 ปีแล้ว หากเข้าสู่ขั้นมีระดับแล้วคืนความเยาว์วัยได้ก็คงไม่ถึงกับเหลือเชื่ออะไรนัก