“ยังมีศพแม่ชีตัวน้อยสองคนจากอารามเมี่ยวฉือ...”
ลูกน้องรายงาน
“บัดซบ...”
“คนตายได้อย่างไร?!”
หยางรุ่ยหรงฟังแล้วหนังศีรษะชาวาบ
คนของสำนักเจิ้งอีตายไปก็แค่ยุ่งยากอยู่บ้าง สำนักเจิ้งอีเล็ก ๆ นั่นมีอิทธิพลอยู่บ้างในหลายเมืองหลายแคว้นรอบเมืองกว่างอัน ทว่าอย่างไรก็ยังไม่อาจคุกคามเมืองกว่างอันของเขาได้ แต่กับอารามเมี่ยวฉือ...บัดซบเอ๊ย นั่นเป็นบ้านเดิมของพระสนมซุ่นกับพระสนมลี่เชียวนะ!
แม้เขาจะไม่เข้าใจว่าเหตุใดฮ่องเต้ถึงไม่เลือกธิดาสายตรงจากตระกูลใหญ่ดี ๆ กลับไปพาตัวแม่ชีสองคนเข้าวัง แต่รสนิยมของฮ่องเต้เปลี่ยนแปลงคาดเดาไม่ได้ มิใช่สิ่งที่เขาจะคาดเดาได้ ทว่าเบื้องหลังอารามเมี่ยวฉือมีพระสนมอยู่ถึงสองคน แม้กำลังจะเทียบกับเก้าขุมอำนาจใหญ่ไม่ได้ แต่ฐานะกลับสูงส่งยิ่งกว่าเก้าขุมอำนาจเสียอีก ยามนี้แม่ชีน้อยสองคนยังมาตายที่นี่...
เขาสังหรณ์ใจว่า กระเพาะปัสสาวะของบิดาคงเสียสละไปเปล่า ๆ แล้ว...
“ศิษย์สำนักเจิ้งอีสองคนถูกมีดบินแทงทะลุลำคอ ส่วนแม่ชีน้อยสองคน...ฆ่าตัวตายขอรับ”
เห็นใต้เท้าเดือดดาล ลูกน้องจึงรายงานด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“ฆ่าตัวตาย? เหตุใดถึงฆ่าตัวตาย?”
หยางรุ่ยหรงขมวดคิ้ว พอได้ยินคำว่าถูกมีดบินแทงทะลุลำคอ เขาก็นึกถึงคนที่แอบอ้างเป็นเซียวลี้ปวยตอ แต่ตอนนี้เขาไม่สนใจคนผู้นั้นแล้ว ประเด็นสำคัญคือแม่ชีน้อยสองคนจะฆ่าตัวตายไปทำไมกัน!
“จากการตรวจสอบสถานที่เกิดเหตุ ศิษย์สำนักเจิ้งอีสองคนเกิดความคิดชั่วร้ายเพราะเห็นหญิงงาม จึงลักพาตัวแม่ชีน้อยทั้งสองไป แม่ชีน้อยทั้งสองมีจิตใจแข็งแกร่ง จึงตัดเส้นชีพจรหัวใจตนเอง หลังจากนั้นคนร้ายพบเข้า จึงลงมือจัดการศิษย์สำนักเจิ้งอีทั้งสองขอรับ”