“อ๊าก!”
“ร้อนเหลือเกิน! ร้อนเหลือเกิน...!”
“ช่วยด้วย!!!”
“.......”
เสียงกรีดร้องดังมาจากกองเพลิงที่ลุกโหมกลางราตรี
เป็นระยะจะมีคนพุ่งออกมาจากกองเพลิง ทว่ากลับถูกมือปราบและเจ้าหน้าที่ที่อยู่ด้านนอกถีบกลับเข้าไป
เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องจากกองเพลิง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคนพวกนี้เลวทรามเกินมนุษย์หรือไม่ หวงจวิ้นเซิงไม่เพียงไม่รู้สึกอึดอัดใจแม้แต่น้อย กลับยิ่งรู้สึกปลอดโปร่งสดชื่น ราวกับทั้งร่างได้ยกระดับขึ้นไปอีกขั้น
เหล่ามือปราบและเจ้าหน้าที่รอบข้างแม้ไม่ได้รู้สึกลึกล้ำเช่นเขา แต่ต่างก็มีสีหน้าสะใจ
สตรีเหล่านั้นน่าสงสารเหลือเกิน
คนดี ๆ ถูกพวกเดนมนุษย์ทำร้ายจนกลายเป็นเช่นนั้น ผู้ที่ยังมีมโนธรรมอยู่บ้างย่อมทนไม่ไหว
[ติ๊ง! โฮสต์กวาดล้างโจรภูเขา ช่วยเหลือสตรีผู้บริสุทธิ์ ได้รับ: พลังบำเพ็ญภายใน 20 ปี เงิน 200 ตำลึง]
เสียงกลไกของระบบพ่อแท้ ๆ ดังขึ้นในห้วงสมอง
กระแสความร้อนพลันปรากฏขึ้นในตันเถียน แรงปะทะจากกระแสร้อนที่โถมเข้ามาอย่างกะทันหันทำให้เขาแทบอยากหลั่งเร็ว...
หวงจวิ้นเซิงโคจรวิชาคืนต้นกำเนิดเป่ยหมิงอย่างแนบเนียน พลังภายในในตันเถียนค่อย ๆ สงบลง
หวงจวิ้นเซิงเลิกคิ้ว ระบบยังไม่ขี้เหนียวเกินไปนัก แค่จัดการพวกกระจอกกลุ่มหนึ่งก็ให้พลังบำเพ็ญภายใน 20 ปี กับเงิน 200 ตำลึง
สะดวกกว่านั่งขัดสมาธิบำเพ็ญทุกวันและดิ้นรนหาเงินแทบตายตั้งเยอะ
ตั้งแต่เด็ก แม่ก็พร่ำสอนเขาว่า ผู้รู้จักพอคือผู้มีความสุข คนโลภมักไม่มีจุดจบที่ดี...