แม้เขาจะไม่รู้จักของดี และไม่รู้ว่าลูกพี่ลูกน้องของตนมีเรื่องแลกเปลี่ยนผลประโยชน์กับองค์หญิงอย่างไร
แต่ลูกพี่ลูกน้องไปหาองค์หญิงกับฟางไป่ฮู่ แล้วกลับมาก็มอบตำราวิชานี้ให้เขา คงได้มาจากองค์หญิงนั่นแหละ
เขาอาจจะซื่อ แต่ไม่ได้โง่
วิชาที่อยู่ในมือองค์หญิง จะเป็นของธรรมดาได้อย่างไร?
[เคล็ดคชสารวัชระ]แค่เห็นชื่อวิชาก็รู้แล้วว่าสุดยอดเกินบรรยาย!
ในใจพลันตื้นตันขึ้นมา
ท่านพ่อพูดถูกเหลือเกิน ลูกพี่ลูกน้องเป็นความหวังของคนทั้งหมู่บ้านจริง ๆ!
“เอาไปลองฝึกดูสิ เจ้า...อ่านรู้เรื่องหรือ?”
หวงจวิ้นเซิงโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ พูดจบก็จ้องลูกพี่ลูกน้องด้วยความอยากรู้
ตำราวิชาเหล่านี้แม้ไม่ได้เขียนด้วยภาษาโบราณทั้งหมด แต่เนื้อหาก็ยังลึกซึ้งเข้าใจยาก หากไม่มีพื้นฐานวรรณคดีอยู่บ้างก็อ่านไม่รู้เรื่องจริง ๆ
เพราะอย่างนี้คนมากมายถึงถูกฉากในละครหลอกเอา คิดจริง ๆ หรือว่าตกหน้าผาแล้วเก็บตำราวิชาเทพมาได้ก็จะฝึกได้ทันที?
ลูกพี่ลูกน้องเคยเข้าเรียนที่สำนักศึกษาประจำตระกูลเหมือนกัน แต่พื้นฐานทางวรรณคดีของเขามีแค่รู้หนังสือกับคิดเลขเท่านั้น
“พออ่านออก ในนั้นมีภาพประกอบด้วย”
หวงจวิ้นข่ายพลิกดูสองสามหน้าแล้วพยักหน้ากล่าว
“ถ้าอย่างนั้นก็ดี เจ้าลองฝึกดูก่อน เผื่อจะฝึกสำเร็จก็ได้”
หวงจวิ้นเซิงรับตำรามาดู ก่อนโยนกลับให้ลูกพี่ลูกน้อง
นึกไม่ถึงว่าสตรีผู้นั้นจะละเอียดรอบคอบถึงเพียงนี้ กลัวว่าคนลึกลับจะมีพื้นฐานไม่พอ ถึงกับวาดภาพประกอบพร้อมคำอธิบายไว้ด้วย
คนในโลกนี้ที่มีสืบทอดและมีเงื่อนไขพร้อม ล้วนเริ่มฝึกพื้นฐานตั้งแต่อายุห้าหกขวบ พอพื้นฐานแน่นแล้วจึงเริ่มฝึกยุทธ์ตอนอายุสิบเอ็ดสิบสอง ลูกพี่ลูกน้องอายุไล่เลี่ยกับฟางถง จึงพลาดช่วงเวลาที่เหมาะที่สุดในการฝึกไปแล้ว แต่เขาก็ฝึกหมัดมวยกับลุงตั้งแต่อายุห้าหกขวบเช่นกัน คิดว่าพื้นฐานคงไม่ต่างกันนัก