ตูม!
ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้น
กระแสความร้อนอันทรงพลังพลันพุ่งปรากฏขึ้นในตันเถียนอย่างฉับพลัน จนเขาตั้งตัวไม่ทัน เกือบพลัดตกจากหลังม้า ราวกับตันเถียนกำลังจะระเบิด วินาทีถัดมา กระแสความร้อนที่พลุ่งพล่านและร้อนระอุก็แล่นไปทั่วร่างอย่างรวดเร็ว
ร้อนชะมัด!
ร้อนชะมัด!
ยามนี้เขาราวกับถูกไฟลุกท่วมทั้งร่าง ใบหน้าหล่อเหลาร้อนผ่าวจนแดงก่ำ
หากพลังบำเพ็ญสิบกว่าหรือยี่สิบปีที่ได้เป็นรางวัลก่อนหน้านี้เหมือนอาการหลั่งเร็ว ความรู้สึกครั้งนี้ก็เหมือนกำลังแข่งความอึดกับคนอื่น ต้องกลั้นเอาไว้จนเจ็บปวดทรมาน
“น้องชาย เป็นอะไรไป? เหตุใดใบหน้าจึงแดงขนาดนั้น?”
ฟางถงสังเกตเห็นความผิดปกติของเขาเป็นคนแรก สีหน้าของอีกฝ่ายแดงผิดธรรมดา ดูราวกับถูกไฟลวก จึงรีบยกมือส่งสัญญาณให้ทุกคนหยุด
“...ไม่เป็นไร อาจเป็นเพราะ...อากาศยามเช้าค่อนข้างเย็น ไอหนาวเลยเข้าสู่ร่าง...”
หวงจวิ้นเซิงฟุบอยู่บนหลังม้า โคจรพลังอย่างบ้าคลั่งเพื่อกดข่มกระแสความร้อนอันบ้าคลั่งนั้น ท่าทางอ่อนแรงไร้เรี่ยวแรง
ตอนนี้เขายิ่งมั่นใจว่าฟางถงตรวจดูสถานะของเขาไม่ได้ เพียงแต่ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะระดับสมาชิกของฟางถงต่ำเกินไปจนสิทธิ์ไม่พอ หรือเป็นเพราะระบบ
คงต้องสังเกตต่อไป
“อ๊ะ! ข้าลืมไปว่าเจ้าไม่มีวรยุทธ์ ข้าจะพยุงเจ้าไปพักบนรถม้า”
ฟางถงได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจอย่างเข้าใจ
ก่อนหน้านี้มัวแต่รีบร้อนจับคน จึงลืมไปว่าน้องชายเป็นบัณฑิตอ่อนแอ ร่างกายยังอ่อนแอกว่าพวกมือปราบและเจ้าหน้าที่ในที่ว่าการอำเภอเสียอีก การเดินทางไปกลับอย่างเร่งรีบเช่นนี้ย่อมทนไม่ไหว
กล่าวจบก็พยุงหวงจวิ้นเซิงลงจากม้า แล้วพาไปยังรถม้าคันหลัง
บนรถม้ามีคนของที่ว่าการอำเภอเพียงหวงจวิ้นข่าย ลูกพี่ลูกน้องของเขาเท่านั้น นอกนั้นยังมีผู้บาดเจ็บจากสำนักฉินเทียนอีกหลายคน
มือปราบและเจ้าหน้าที่จากที่ว่าการอำเภอที่ติดตามมาครั้งนี้กลับมากันครบถ้วนสมบูรณ์
อย่างไรเสีย คนของสำนักฉินเทียนต่างหากที่เป็นกำลังหลักในการปฏิบัติการครั้งนี้ ตอนลงมือ พวกมือปราบและเจ้าหน้าที่ก็แค่ยืนตะโกนส่งเสียงเชียร์อยู่ข้าง ๆ พอสู้เสร็จก็ช่วยจับคนมัดไว้ ไม่ได้ลงมือสักนิด จะบาดเจ็บได้อย่างไร