หวงจวิ้นเซิงฟังอยู่ด้านข้าง พลางลอบสูดปากด้วยความตะลึง
สมแล้วที่ยอดฝีมือประมือกัน ฟ้าถล่มดินทลาย ตะวันจันทราไร้แสง มหาสมุทรเหือดแห้งผืนหินผุพัง......
อย่างตอนที่ฉินอ๋องสังหารบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งลัทธิมารไปก่อนหน้านี้อย่างไร้สุ้มเสียง ก็แปลได้แค่ว่าบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งลัทธิมารผู้นั้นกระจอกเกินไป
ดูการประมือของยอดบุรุษตัวจริงสิ ราวกับทำให้ฟ้าพังทลายลงมาเลย
แบบนี้สิถึงจะเรียกว่ายอดบุรุษตัวจริง!
คนธรรมดาห้ำหั่นกันสามวันสามคืน ยังไม่ทันสู้จบก็คงหิวตายไปเสียก่อน
แต่สำหรับสิ่งมีชีวิตอย่างเซียงอ๋องกับฉินอ๋องแล้ว การไม่กินไม่ดื่มสามวันสามคืนก็เป็นเรื่องจิ๊บจ๊อย
เขาถึงกับคิดว่า.....ยอดบุรุษทั้งสองยังไม่ได้ใช้ท่าไม้ตายเลยด้วยซ้ำ ตอนนี้คงแค่อุ่นเครื่องก่อนประลอง
พลังต่อสู้ของยอดบุรุษชั้นยอดนี่เกินจริงชะมัด
.......
ภายในจวนเซียงอ๋อง
ยอดฝีมือทั้งหลายภายในจวนต่างเร่งเร้าพลังภายในขึ้นต้านทานคลื่นพลังจากการต่อสู้ที่แผ่ลงมาจากเบื้องบน
ใช่ว่าพวกเขาไม่อยากขึ้นไปช่วย แต่ชีวิตและเกียรติยศของพวกเขาผูกติดอยู่กับเซียงอ๋องแล้ว หากเซียงอ๋องพ่ายแพ้ จุดจบของพวกเขาย่อมมีแต่ความตาย
ทว่าการต่อสู้ระดับเซียงอ๋องกับฉินอ๋องนั้น พวกเขาไม่มีทางแทรกเข้าไปอยู่ในวงได้เลย
อย่าว่าแต่พวกเขาจะยังฝึกฝนไม่ถึงขั้นทะลวงฟ้าเลย แม้แต่ลี่โม่ที่อยู่ขั้นทะลวงฟ้าระดับแปด เวลานี้ก็ยังต้องฝืนประคองพลังคุ้มครองพระชายาเซียงอ๋องกับซื่อจื่อเซียงอ๋องอย่างยากลำบาก
พระชายาเซียงอ๋องอุ้มลูกน้อยไว้ พลางมองการต่อสู้บนท้องฟ้าด้วยความกังวล นางเติบโตในวังมาตั้งแต่เด็ก จึงรู้จักฉินอ๋องดีกว่าคนส่วนใหญ่ ฉินอ๋องเป็นผู้ที่ปฐมจักรพรรดิทรงยอมรับด้วยพระโอษฐ์เองว่ามีพรสวรรค์ด้านวรยุทธ์ใกล้เคียงพระองค์มากที่สุด