พอถึงช่วงตรุษจีน เมิ่งอู๋ก็ตั้งครรภ์ได้หกเดือนแล้ว ท้องแฝดทำให้ท้องของนางใหญ่กว่าคนทั่วไปมาก
ด้วยน้ำวิญญาณที่หล่อเลี้ยง นางจึงไม่มีอาการของคนตั้งครรภ์ ผิวพรรณยังคงเปล่งปลั่งชุ่มชื้น ดูมีชีวิตชีวา ไม่ได้อ้วนขึ้น แต่ก็ไม่ได้ผอมลง ทำให้บรรดาผู้ใหญ่ โดยเฉพาะกู้ฉางไหว่ วางใจลงได้บ้าง
ทว่าการตั้งครรภ์สิ้นเปลืองพละกำลังของมารดามาก ทุกคนจึงปรึกษากันไว้แล้วว่าเมื่อครบเจ็ดเดือนจะผ่าคลอด
ดังนั้น หลังเทศกาลปีใหม่ผ่านพ้นไป พอถึงวันที่สิบหกเดือนหนึ่ง นางก็เข้ารับการผ่าคลอดที่โรงพยาบาล และให้กำเนิดลูกแฝดชายสองคน
เรื่องนามสกุลของเด็กทั้งสอง ผู้ใหญ่ถกเถียงกันอยู่เป็นเวลานาน
ตามหลักแล้ว เด็กทั้งสองควรใช้นามสกุลกู้ แต่ก่อนหน้านี้เชิ่งฉางเจ๋อประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ จนสูญเสียความสามารถในการมีบุตรไปด้วย
บ้านตระกูลเชิ่งเดิมทีก็มีลูกเพียงสองคน บัดนี้เชิ่งฉางเจ๋อเห็นชัดแล้วว่าไม่มีทายาท คนที่พอจะฝากความหวังไว้ได้ก็มีเพียงกู้ฉางไหว่
ข้าหลวงใหญ่ตระกูลกู้ไม่ได้คัดค้านอะไร หลังจากกู้ฉางไหว่ปรึกษากับเมิ่งอู๋แล้ว ทั้งคู่ก็ตกลงกันว่าเด็กเพียงแค่ใช้นามสกุลเชิ่ง ไม่ได้เป็นการรับบุตรบุญธรรมสายเลือดเดียวกันให้เชิ่งฉางเจ๋อ เมิ่งอู๋จึงตอบตกลงอย่างไม่ลังเล
ทรัพย์สินมหาศาลของบ้านตระกูลเชิ่งเช่นนี้ ไม่รับไว้ก็เสียเปล่า
อย่างไรก็เป็นเพียงนามสกุลหนึ่งเท่านั้น
เมื่อเมิ่งอู๋ยอมตกลง ทุกตระกูลต่างก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก
ส่วนชื่อของเด็กทั้งสอง ข้าหลวงใหญ่ตระกูลกู้ลงมือตั้งให้ด้วยตัวเอง
หากถามว่าใครดีใจที่สุดในวันที่เด็กทั้งสองลืมตาดูโลก คนนั้นย่อมเป็นข้าหลวงใหญ่ตระกูลกู้
เพราะเด็กทั้งสองต่างก็มีร่างบริสุทธิ์หยาง
เรื่องนี้ทำให้ข้าหลวงใหญ่ตระกูลกู้กับกู้ฉางไหว่ตกตะลึงไม่น้อย