มีคนเหลือบมองทั้งสองคน เห็นพวกเธอจับมือกัน จึงคิดว่าเป็นคู่รักคู่หนึ่ง และอดใจไม่ไหวท่ามกลางบรรยากาศเช่นนี้
ท่ามกลางเสียงเปียโนอันแสนโรแมนติก งานแต่งงานของทั้งสองก็เสร็จสิ้นลงอย่างราบรื่น ชายหนุ่มรูปงามกับหญิงสาวแสนสวยยืนเคียงข้างกัน ชวนมองเป็นอย่างยิ่ง จากนั้นก็จูบกันอย่างดูดดื่ม
เนี่ยจวิ้นบีบมือแน่นขึ้นฉับพลัน
ฉากตรงหน้ากระตุ้นอารมณ์เขามากเกินไป
แรงเพียงเท่านี้ไม่เป็นอะไรสำหรับเมิ่งอู๋ นางจึงบีบมือเขาตอบ แล้วออกแรงเบา ๆ เพื่อเตือนให้เขาสงบลง
คู่บ่าวสาวไปเปลี่ยนเป็นชุดขึ้นรับแขกกินเหล้า ห้องจัดเลี้ยงเริ่มคึกคัก ทุกคนทยอยนั่งประจำที่
ทั้งสองเริ่มช่วยงานบริการ แล้วฉวยโอกาสถอยออกไปอย่างแนบเนียน ไม่รอให้งานเลี้ยงจบ ทั้งคู่ก็แอบหลบหนีออกมา
ตอนเข้ามาต้องผ่านการตรวจสอบหลายชั้น จึงเป็นเรื่องยาก แต่ตอนออกไปกลับง่ายกว่ามาก
พลังจิตของเมิ่งอู๋จัดว่าโกงระดับสุดยอดในเรื่องนี้
แต่ระหว่างทางที่เดิมทีราบรื่นกลับเกิดเหตุไม่คาดคิด มีคนกลุ่มหนึ่งกำลังถอยออกมาทางนี้เช่นกัน ทั้งสองฝ่ายสบตากัน
ที่แย่กว่านั้นคือ ด้านหลังอีกฝ่ายยังมีผู้คุ้มกันจากตระกูลเฉินไล่ตามมา
เมิ่งอู๋สบถในใจ ก่อนจะจูงมือเนี่ยจวิ้นรีบจากไป
อีกฝ่ายไม่ลังเล รีบตามมาแล้วกล่าวว่า “ผู้ใช้พลังพิเศษสายจิต เจ้าคือเนี่ยจวิ้นหรือ?”
ครึ่งแรกเขาพูดกับเมิ่งอู๋ ส่วนครึ่งหลังย่อมหมายถึงเนี่ยจวิ้น
ทั้งสองไม่สนใจเขา ต่างสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันแข็งแกร่งที่เคลื่อนเข้ามาอย่างรวดเร็ว จึงเกร็งประสาทขึ้นพร้อมกัน
คนที่ตามหลังมาพูดอย่างรวดเร็ว “คนที่ไล่ล่าข้าคือผู้ใช้พลังพิเศษระดับสองเอสของตระกูลเฉิน ช่วยข้าที สมาคมผู้บันทึกจะตอบแทนอย่างงาม”
เมิ่งอู๋ไม่หวั่นไหว ทว่าเนี่ยจวิ้นกลับครุ่นคิดอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเรียกเสียงเบาว่า “พี่สาว”
นางเข้าใจความหมายของเขาทันที จึงตอบว่า “ได้”
“ข้าจะขวางคนพวกนั้นไว้ พอออกจากคฤหาสน์เดิมแล้ว น้องชายช่วยพาข้าเคลื่อนย้ายที” คนที่ตามหลังมาดีใจขึ้นมาทันที