【แฟ้มอวัยวะสูญหาย】
ลิ้นชักปิดลงอีกครั้งแล้ว
แต่ภาพถุงกระดาษสีน้ำตาลที่เสิ่นเนียนเนียนเห็นเป็นครั้งสุดท้ายกลับยังติดอยู่ในหัวไม่จางหาย
【ความทรงจำ】
เดิมทีเธอคิดว่านี่เป็นเพียงหมวดหมู่พิเศษอย่างหนึ่ง
แต่หลังจากพบกับดวงตาข้างขวาของสวี่ฉิงแล้ว พอมองคำสองคำนี้อีกครั้ง ความหมายก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
ในสายตาของพิพิธภัณฑ์แห่งนี้
ดวงตาสูญหายได้
แขนสูญหายได้
หัวใจสูญหายได้
ถ้าอย่างนั้นความทรงจำ...
ทำไมจะสูญหายไม่ได้ล่ะ?
“...”
เสิ่นเนียนเนียนลูบศีรษะตัวเองเบา ๆ
(｡ŏ_ŏ)
จู่ ๆ ก็อยากคอยระวังสมองตัวเองขึ้นมา
ในห้องถ่ายทอดสด ผู้ชมก็เริ่มถกเถียงกันเช่นกัน
“ความทรงจำถูกจัดไว้ในแฟ้มอวัยวะด้วย หมายความว่ายังไง?”
“ที่นี่ถือว่าความทรงจำเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายหรือเปล่า?”
“ที่น่ากลัวกว่าคือ ในเมื่อมี ‘ความทรงจำที่สูญหาย’ งั้นเคยมีคนเก็บความทรงจำของคนอื่นได้ด้วยหรือเปล่า?”
“อย่าพูดเลย ฉันเริ่มสงสัยแล้วว่าความทรงจำที่จ้าวเผิงจำได้ว่าน้องสาวยังมีชีวิตอยู่ก่อนหน้านี้ เป็นความทรงจำของเขาจริง ๆ หรือเปล่า”
คำพูดนี้บังเอิญตรงกับสิ่งที่เสิ่นเนียนเนียนกำลังคิดอยู่พอดี
จ้าวเผิงจำได้ว่าน้องสาวยังมีชีวิตอยู่
แต่แฟ้มบันทึกว่าน้องสาวเสียชีวิตไปเมื่อสามปีก่อน
สุดท้ายเขาเลือกแก้ไขความทรงจำ
ถ้าอย่างนั้นจะเป็นไปได้ไหมว่า...
ไม่ใช่แฟ้มที่แก้ไขจ้าวเผิง
แต่ในหัวของจ้าวเผิงมีความทรงจำส่วนหนึ่งที่ไม่ใช่ของเขาอยู่ตั้งแต่แรกแล้ว
เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่มีหลักฐาน
เสิ่นเนียนเนียนไม่ได้คาดเดาต่อ
“ไปต่อก่อน”
ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดยังคงเป็นการผ่านห้องจัดแสดงที่สามให้สำเร็จ
ผู้เล่นอีกสองคนถัดมาโชคดีไม่น้อย
คนหนึ่งมีช่วงเวลาทำงานคลาดเคลื่อนไปครึ่งปี สุดท้ายก็พบข้อขัดแย้งภายในจากประวัติประกันสังคมในแฟ้ม และแก้ไขแฟ้มได้สำเร็จ