【เหลือเวลาอีก 30 นาทีก่อนปิดพิพิธภัณฑ์】
หลังเสียงประกาศจบลง
ทั้ง 11 คนยังไม่มีใครผลักประตูห้องจัดแสดงที่หกเข้าไปทันที
เสิ่นเนียนเนียนเงยหน้ามองเพดาน สีหน้าดูแปลกไปเล็กน้อย
【พิพิธภัณฑ์ที่ไม่มีวันปิด】
นี่คือชื่อของดันเจี้ยน
แต่ตอนนี้เสียงประกาศกลับบอกพวกเขาอย่างชัดเจนว่า—
อีก 30 นาที พิพิธภัณฑ์จะปิด
“ชื่อดันเจี้ยนไม่ได้แปลว่าจะเป็นกฎเสมอไป”
โจวเหย่ยืนอยู่ข้าง ๆ เอ่ยเสียงเบา
“แต่จงใจเน้นว่า ‘ไม่มีวันปิด’ ยังไงก็ต้องมีเหตุผล ไม่ใช่ตั้งขึ้นมาส่ง ๆ”
“อืม”
เสิ่นเนียนเนียนพยักหน้า
(｡ŏ_ŏ)
ตอนนี้สิ่งที่เธอสนใจมากกว่าคืออีกเรื่องหนึ่ง
ถ้าพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ไม่มีวันปิดจริง ๆ
ถ้าอย่างนั้นคำว่า “ปิดพิพิธภัณฑ์” ในเสียงประกาศ…
ตกลงแล้วจะปิดอะไร?
ในห้องถ่ายทอดสดก็มีคนถกเถียงกันไม่หยุดเช่นกัน
“จงใจตั้งชื่อดันเจี้ยนว่าพิพิธภัณฑ์ที่ไม่มีวันปิด ต้องมีคำลวงแน่ ๆ”
“ห้องจัดแสดงสุดท้ายแล้ว อย่าพลาดท่าเอาตรงนี้เชียว”
แน่นอนว่าเสิ่นเนียนเนียนมองไม่เห็นข้อความเหล่านั้น
เธอยื่นมือผลักประตูตรงหน้า
เอี๊ยด—
กลิ่นหมึกเข้มข้นพุ่งเข้าปะทะใบหน้า
ห้องจัดแสดงที่หกใหญ่กว่าห้าห้องก่อนหน้าทั้งหมด
พื้นที่ทั้งห้องเป็นทรงกลม
ไม่มีตู้กระจกและไม่มีตัวอย่างร่างกายมนุษย์
รอบด้านมีเพียงชั้นหนังสือสีดำเรียงเป็นวงซ้อนกันไปจนถึงเพดาน
บนชั้นแต่ละระดับมีสมุดปกดำเล่มหนาวางเรียงอย่างเป็นระเบียบ
ส่วนตรงกลางห้องจัดแสดง
มีสมุดเล่มมหึมาขนาดใหญ่เท่าหน้าโต๊ะวางอยู่
บนปกพิมพ์อักษรสีเงินขนาดใหญ่สี่ตัว
【ทะเบียนของจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์】
ข้างกันนั้นมีป้ายคำแนะนำสำหรับผู้เข้าชมแผ่นสุดท้ายตั้งอยู่
【หนึ่ง ทะเบียนของจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์บันทึกของจัดแสดงอย่างเป็นทางการทั้งหมดของพิพิธภัณฑ์แห่งนี้】