ป้ายเงินเปล่าปรากฏขึ้นโดยไร้สัญญาณเตือน
มันห้อยอยู่บนอกชายคนสุดท้ายในกลุ่ม
จ้าวเผิง
ผู้เล่นในห้องจัดแสดงที่สาม ซึ่งเลือก 【แก้ไขความทรงจำ】 ด้วยตัวเอง แล้วสุดท้ายก็ลืมความทรงจำที่ว่า “น้องสาวยังมีชีวิตอยู่”
เขายังคงเดินไปทางทางออก
โดยไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย
จนกระทั่งเสิ่นเนียนเนียนหยุดกะทันหัน
“จ้าวเผิง อย่าขยับ”
จ้าวเผิงชะงัก
“เกิดอะไรขึ้น?”
โจวเหย่หันกลับมาแล้ว
วินาทีต่อมา
ป้ายเงินเปล่านั้นก็สว่างขึ้นเอง
【ตรวจพบเป้าหมายที่ไม่มีสถานะระบุตัวตนที่มีผล】
【กำลังจะเริ่มขั้นตอนลงทะเบียนของจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์】
【เวลาที่เหลือ: 60 วินาที】
สีเลือดบนใบหน้าจ้าวเผิงพลันเลือนหาย
“ไม่มีสถานะระบุตัวตนที่มีผล?”
“เมื่อกี้ฉันไม่ได้ลงทะเบียนออกจากพิพิธภัณฑ์ผ่านแล้วหรือไง?!”
ไม่มีใครตอบได้
แต่ภายในกระจก
ชายที่สูญเสียสถานะผู้ดูแลกำลังทุบกระจกอย่างบ้าคลั่ง
ปัง!
ปัง!
มือข้างหนึ่งของเขาชี้ไปยังจ้าวเผิง
ส่วนอีกข้างยังคงชี้ไปทางทางออก
เสิ่นเนียนเนียนนึกบางอย่างขึ้นมาได้
หน้าต่างโปร่งแสงที่มีเพียงเธอมองเห็นกางออกทันที
【เป้าหมาย: จ้าวเผิง】
【สถานะที่ลงทะเบียนเดิม: นักท่องเที่ยว】
【สถานะปัจจุบัน: ไม่มี】
【สภาพ: จับคู่สถานะไม่สำเร็จ】
【ลงทะเบียนของจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์: ยังไม่มีผล】
สี่คำสุดท้ายทำให้แววตาเธอพลันสว่างขึ้น
ยังไม่มีผล
นั่นหมายความว่า—
ตอนนี้เขาไม่มีสถานะนักท่องเที่ยว
แต่ก็ยังไม่ใช่ของจัดแสดง
ระหว่างนั้นมีช่วงว่างอยู่
“รีบไปก่อน!”
เสิ่นเนียนเนียนหันตัว
“ตอนนี้นายจะถูกนับเป็นอะไรก็ช่าง ออกไปก่อน!”
จ้าวเผิงชะงักไปครู่หนึ่ง
“แต่ทางออกจะยอมให้เฉพาะนักท่องเที่ยวผ่านหรือเปล่า—”