ภารกิจสวัสดิการ?
สวัสดิการของใครกัน?
ระบบทำหน้าเหมือนกำลังรอคำชม:【แน่นอนว่าของโฮสต์คนเก่งไง】
อู๋ชิงเหยายิ้มเจื่อน
สมกับเป็นนิยายเรตสิบแปดจริง ๆ แม้แต่ภารกิจสวัสดิการยังเลือกแต่ภารกิจที่ทำให้คนเลือดลมพลุ่งพล่าน
รู้สึกเหมือนคนทั้งโลกกำลังหาเรื่องป่วนเธอ
“แล้วภารกิจสวัสดิการนี่ ฉันไม่ทำได้ไหม?”
ระบบ:【ไม่ได้จ้ะ โฮสต์ต้องทำให้สำเร็จ แถมยังต้องทำภายในเวลาที่กำหนดด้วย】
อู๋ชิงเหยาท่องค่านิยมหลัก 24 ตัวอักษรในใจสามรอบ จากต่อต้านจนยอมรับได้อย่างหน้าตาเฉย ใช้เวลาไม่ถึงสิบวินาที จากนั้นก็หันไปพูดกับเจียงมู่อย่างจริงจัง
“เธอห้ามใส่เด็ดขาด ฉันจะช่วยจัดการให้เอง!”
ภายใต้สายตาของทั้งสามคน อู๋ชิงเหยารับกล่องพัสดุมาอย่างซื่อตรง ก่อนปิดฝากล่องให้เรียบร้อย
“แต่ว่า ฉัน—”
เธอตัดบทเจียงมู่ “ไม่มีแต่ ผู้ชายคนนั้นดูยังไงก็ไม่หวังดีแน่”
“ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดของเธอคือเลิกกับเขา ลบช่องทางติดต่อ แล้วจบความรักออนไลน์นี่ซะ”
เจียงมู่ยังไม่ยอมแพ้ “แต่เรื่องนี้ไม่นับ ปกติเขาดีกับฉันมากนะ”
“ตอนนี้เธอกำลังอยู่ในช่วงรักหวานชื่น สมองไม่ค่อยทำงานก็เป็นเรื่องปกติ”
อู๋ชิงเหยากอดกล่องพัสดุลุกขึ้น “ฉันจะช่วยจัดการให้เอง เธออย่าได้คิดอะไรเกินเลยอีกเชียว”
เจียงมู่ยังไม่ทันได้พูดอะไร อู๋ชิงเหยาก็รีบร้อนออกจากหอพักไปแล้ว
ทิ้งสามคนไว้ให้มองหน้ากันอย่างงุนงง
เดี๋ยวนะ อู๋ชิงเหยาใจดีขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน?
คุณหนูที่ไม่เคยแม้แต่จะล้างมือทำงาน กลับอาสาเอาขยะไปทิ้งเองเนี่ยนะ?