ย้อนกลับสู่ปี 70 หัวหน้าห้องสาวงามไปชนบทกับผม

ตอนที่ 65 กลับมาอีกครั้งในยุค 70 หัวหน้าห้องสาวสวยลงชนบทไปกับผม

7 นาที· 1.6K คำ

โจวเชาเดินลึกเข้าไปในเขา จนห่างจากกองการผลิตหลายกิโลเมตร จากนั้นก็หยิบปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติรุ่น 56 ออกมาจากมิติ เขาอยากลองดูว่าทักษะการยิงปืนขั้นต้นนี้เก่งกาจแค่ไหน

ชาติที่แล้วตอนเรียนมัธยมปลาย เขาเคยยิงกระสุนไปไม่กี่นัดที่สนามยิงปืนเท่านั้น

ผู้ชายมักหลงใหลในอาวุธปืนจากก้นบึ้งของหัวใจ แต่น่าเสียดายที่ประเทศจีนห้ามมีปืน ตอนนี้มีปืนอยู่ในมือ ความยินดีเช่นนี้คนทั่วไปคงเข้าใจได้ยาก

ยิงปืนเปล่า ๆ คงไม่รู้สึกสะใจเท่าไร ชาติที่แล้วเขาเคยดูคลิปล่าสัตว์ ตอนเหยื่อกำลังวิ่งแล้วถูกยิงนัดเดียวล้มลงทันที ราวกับเลือดในกายพลุ่งพล่านขึ้นมา

ตอนนี้โจวเชากำลังมองหาเหยื่ออยู่ แต่น่าเสียดายที่เดินเข้ามาในเขาตั้งนานแล้ว ยังไม่เจอแม้แต่ขนสักเส้น

ให้ตายเถอะ! เมื่อวานไม่ได้เรียนทักษะการล่าสัตว์กับทักษะการยิงปืน ถึงได้เจอกระต่ายกับไก่ฟ้า

วันนี้เตรียมตัวมาพร้อมแล้ว กลับไม่เจออะไรสักอย่าง เขตคุ้มครองมือใหม่ล่ะ! อยู่ที่ไหนกัน?

โจวเชายังไม่ยอมแพ้ เดินต่อไปอีกสิบกว่านาที สีหน้าตื่นเต้นตอนแรกที่เข้าป่าค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นหดหู่

ถ้าไม่ได้จริง ๆ เก็บฟืนสักหน่อย เก็บสมุนไพร หรือไม่ก็เก็บเห็ดก็ยังดี เขาลดมาตรฐานลงแล้ว อย่างน้อยก็ไม่ควรมาเสียเที่ยว

โจวเชาก้มหน้ามองหาอย่างละเอียด พอเจอต้นไม้ตายก็โค่นแล้วเก็บเข้ามิติ

ไม่นาน ในมิติก็มีฟืนสะสมอยู่ไม่น้อย

บนไหล่เขาที่รับแสงแดด เขาพบดอกไป๋โถวเวิงสีม่วงขึ้นอยู่เป็นกระจุก ตามตำราสืบทอดวิชาแพทย์บันทึกไว้ว่า

สมุนไพรชนิดนี้นำไปต้มกับหวงเหลียนจะได้ยาต้มไป๋โถวเวิง ใช้รักษาโรคบิดได้ นับว่าได้อะไรติดมือมาบ้าง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป