หลังตำรวจออกไป โจวเชาก็ชงใบชาหลงจิ่งซีหูครึ่งห่อที่หลี่เว่ยกั๋วให้มาเป็นกา
จะว่าไป ชาพิเศษนี่ดีจริง ๆ คนพวกนี้รู้จักใช้ชีวิตกันเสียด้วย
เขากวาดจิตผ่านมิติ ต้นชาหลงจิ่งชั้นยอดที่ปลูกอยู่ข้างในสูงเกินสองฉื่อ รากของพืชทุกชนิดที่ปลูกในมิติล้วนแผ่ขยายแข็งแรง ไม่ต้องกังวลเรื่องดูแลต้นไม้ รอให้พุ่มใบแผ่ออกอีกหน่อยก็เก็บใบชาได้แล้ว
อาการป่วยของชาวบ้านที่ไม่สบายดูเหมือนจะไม่หนักหนา ช่วงบ่ายถึงไม่มีใครมาหาเลย
โจวเชาจิบชาอยู่ในห้องพยาบาล รอบตัวเงียบสงบ ความสบายใจค่อย ๆ แผ่ซ่านขึ้นมาในหัวใจ
เวลาล่วงมาถึงห้าโมงเย็น เขาเดินไปยังลานบ้านของตัวเอง จากตรงนั้นมองเห็นห้องพยาบาลได้ แม้จะออกจากห้องพยาบาลไปก็ไม่ส่งผลอะไร
เขานำเจ้าหัวเหลืองตัวหนึ่งออกมาจากมิติ ทันทีที่มันปรากฏตัวขึ้นในโลกภายนอก โจวเชาก็กดหัวหมูไว้ด้วยมือซ้าย เล็งไปยังจุดหัวใจใต้คอ แล้วแทงมีดลงไป
มันกระตุกอย่างแรง เสียงร้องโหยหวนแหลมสูงค่อย ๆ แหบพร่า เลือดทะลักออกมา ก่อนจะล้มลงแน่นิ่ง
ต้มน้ำ ลวกขน แล้วผ่าท้อง เขาพอจะมีประสบการณ์อยู่บ้างแล้ว
จัดการเจ้าหัวเหลืองเสร็จ เขาก็ฆ่ากระต่ายป่าอีกตัว ความจริงกระต่ายตัวนี้เขาจะให้พวกเธอทั้งสี่จัดการก็ได้
แต่เขากลัวว่าพวกเธอจะเอาไปเลี้ยงอีก ตัวก่อนหน้านี้หลี่ซือซือก็เอาไปเลี้ยงแล้ว อ้างว่าเจ้ากระต่ายน้อยน่ารักเกินไป
ที่จริงเธอคิดจะเลี้ยงไว้ก่อน แล้วค่อยเก็บไว้กินทีหลัง โจวเชาไม่ได้เปิดโปงความคิดของเธอ
เธอเป็นหญิงสาวที่รักครอบครัวดีจริง ๆ
เขาวางเจ้าหัวเหลืองกับกระต่ายที่จัดการเรียบร้อยแล้วไว้บนเตา
จากนั้นก็นำผักออกมาจากมิติอีกจำนวนหนึ่ง
แล้วค่อยกลับไปยังห้องพยาบาล จะไม่มีคนมาหาก็ออกไปไหนมาไหนไม่ได้ เขาต้องรักษาภาพลักษณ์คนที่ทุ่มเทรับใช้สมาชิกในคณะเอาไว้ ถึงอย่างไรอยู่ที่นั่นก็พักเหมือนกัน แค่เปลี่ยนสถานที่เท่านั้น