ฐานป้อมเทียนหวางซื่อ
ป้อมปืนที่ถูกหลิวซู่เจียงขับรถถังเบาแบบ 95 ถล่มพังไปเมื่อคราวก่อนยังคงตั้งตระหง่านอยู่ตรงนั้น ในความมืดมิดดูราวกับสัตว์ร้ายที่ถูกตัดหัว
พวกผีญี่ปุ่นไม่คิดจะสร้างใหม่ แค่ลากรั้งรั้วลวดหนามล้อมรอบซากปรักหักพังไว้หลายชั้น ตั้งเต็นท์ผ้าใบสีเขียวทหารไว้มั่วๆ สองสามหลัง ก็ถือเป็นฐานที่มั่นแล้ว
เต็นท์หลังในสุดของฐานเพิ่งตั้งขึ้นไม่กี่วันก่อน หน้าประตูจอดรถบรรทุกคลุมผ้าใบไว้คันหนึ่ง บนรถมีเสาอากาศปักอยู่หลายต้น ไม่มีเครื่องหมายใดๆ แม้แต่พวกผีน้อยในฐานก็ไม่รู้ว่าทำอะไร
ภายในตู้ท้ายรถ พลรับสายสองคนห่มผ้าห่มนั่งเฝ้าอุปกรณ์ตรงหน้า พวกเขาเฝ้ามาสามวันเต็มแล้ว
"ตี๊ด ตี๊ด~"
เสียงเตือนแหลมใสดังขึ้น ไฟสัญญาณบนเครื่องสว่างวาบขึ้นทันใด
ผีน้อยสองคนสบตากัน ต่างเห็นความยินดีในแววตาอีกฝ่าย ในที่สุดก็ไม่ต้องทนหนาวอีกแล้ว
คนหนึ่งพุ่งไปที่เครื่องเพื่อระบุสัญญาณ อีกคนคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาหมุน
"ต่อสายสถานีดักฟังจินถาน ที่นี่เทียนหวางซื่อ วิทยุสื่อสารเป้าหมายส่งสัญญาณ ไม่ทราบทิศทางแน่ชัด ขอให้ทางคุณเปิดเครื่องทันที ร่วมตรวจหาทิศทาง ย้ำ เปิดเครื่องทันที!"
ปลายสายตอบกลับเพียงคำว่าเข้าใจ แล้ววางหูไป
คนผู้นั้นหมุนโทรศัพท์ต่ออีกเครื่องหนึ่งทันที ติดต่อไปยังห้องเวรของหน่วยสืบราชการลับแนวหน้าอำเภอจู้หรง
"กองบัญชาการ ที่นี่สถานีดักฟังเทียนหวางซื่อ คนที่แทรกซึมเข้าไปในเขาหมาวซานมีข้อมูลแล้ว เรากำลังตรวจสอบตำแหน่งไขว้กับสถานีจินถาน"
"รับทราบ รอผลไขว้"
ไม่นาน ผลการดักฟังจากทางจินถานก็รายงานเข้ามา ทั้งสองคำนวณตำแหน่งอย่างรวดเร็วแล้วจ้องมองโทรศัพท์เครื่องนั้น