1937: ข้าล่าทหารญี่ปุ่นด้วยตาทะลุและเล็งอัตโนมัติ

ตอนที่ 120 นั่นไม่เรียกว่าร้อน เรียกว่าย่างสด!

7 นาที· 1.6K คำ

มองดูบอลลูนไฮโดรเจนที่เพิ่งลอยพ้นพื้นดิน เฉินกุยก็ยกยิ้มที่มุมปาก

ไฟไหม้สนามบินซะขนาดนั้นยังคิดจะปล่อยบอลลูนไฮโดรเจนอีกงั้นรึ งั้นข้าก็จะส่งพวกแกให้เดินทางไปสู่สุขคติ!

"ลูกระเบิดเพลิง!"

เฉียวเฉิงรีบใส่ลูกระเบิดเพลิงหนึ่งลูกลงในปืนครก แม้เขาจะมองไม่เห็นว่าลูกระเบิดระเบิดที่ไหน แต่จากเปลวเพลิงที่ลุกโชนเสียดฟ้าในสนามบิน ก็รู้สึกว่าต้องเป็นลูกระเบิดเพลิงของตนนี่แหละที่ออกฤทธิ์รุนแรงที่สุด!

"ตุบ!"

เสียงทุ้มดังขึ้น ลูกระเบิดเพลิงวาดโค้งลง ระเบิดใต้บอลลูนไฮโดรเจน

แนปาล์มที่ถูกจุดติดกระเด็นกระจายเป็นวงกว้าง ติดแน่นบนเปลือกบอลลูน ก๊าซไฮโดรเจนลุกติดไฟในทันที

ตู้ม!

บอลลูนกลายเป็นลูกไฟยักษ์ในพริบตา พวกผีญี่ปุ่นสองนายในตะกร้าลอยกลายเป็นคบเพลิงมนุษย์ในชั่วอึดใจ ร้องครวญครางกระโดดลงจากตะกร้า ตกลงพื้นสิ้นเสียง

สารติดไฟกระเด็นใส่พวกผีญี่ปุ่นกว่า 10 นายรอบๆ เกิดเปลวไฟลุกโชน ลามอย่างรวดเร็ว

พวกมันตบมือตีตนอย่างแรง แต่กลับพบอย่างสิ้นหวังว่า ไฟไม่เพียงไม่ดับ กลับยิ่งไหม้รุนแรงขึ้น มีเสียงดังฉ่า ๆ

"อ๊าก!"

"แม่จ๋าช่วยด้วย!"

"บากะ! บากะ!"

"ช่วยฉันด้วย! ฉันยังไม่อยากตาย!"

"…"

เสียงร้องโหยหวนอันน่าอเนจอนาถดังขึ้นสลับกันไปในทะเลเพลิง เหล่าพวกผีน้อยที่กำลังจะวิ่งเข้ามาช่วยคนต่างพากันหวาดกลัว สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ถอยกรูดออกไป ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ขุมนรกที่ลุกไหม้นั่นอีก

การระดมยิงยังคงไม่หยุด

ลูกระเบิดเพลิงและกระสุนระเบิดแรงสูงผลัดเปลี่ยนกันร่วงลงมา บนลานวิ่งถูกระเบิดเป็นหลุมยักษ์หลายหลุม

เครื่องบินทิ้งระเบิดรุ่น 96 ลำหนึ่งซึ่งกำลังไถลตัวเพื่อทะยานขึ้น ถูกกระสุนเพลิงยิงถูกปีก กลายเป็นคบเพลิงยักษ์ หมุนคว้างบนลานวิ่ง เข้าชนกับเครื่องบินลาดตระเวนอีกลำ ระเบิดถังน้ำมันกลายเป็นลูกไฟดวงใหญ่กว่าเดิม

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป