บนภูเขาจู่ ๆ ก็มีลมพัดขึ้นอีกครั้ง แฝงมาด้วยความหนาวเย็นจาง ๆ
เฉินกุยโบกมือส่งสัญญาณให้พวกเขาไปทำธุระ ส่วนตัวเองก็เอนหลังพิงต้นไม้ลงนั่งเหมือนเดิม
เมื่อครู่มีบางคำที่เขาไม่ได้เอ่ยออกไป ในเมืองจินหลิงนอกจากอาวุธยุทโธปกรณ์ เสบียงยา และเชลยทหารหนีทัพแล้ว ยังมีทองคำที่พวกผีน้อยปล้นชิงมาจากทั่วสารทิศ
หลังจากเส้นทางเดินเรือในแม่น้ำแยงซีถูกเบิกทางแล้ว พวกมันกำลังขนย้ายทองคำทีละชุดลงเรือเพื่อส่งออกทะเล ส่วนที่ท่าเรือนอกเมืองยังมีทองคำกองพะเนินกว่า 10 ตันรอการขนขึ้นเรือ ในเมืองยิ่งมีมากกว่านี้!
ของพวกนั้นไม่แน่ว่าจะขนติดตัวออกมาได้ แต่ถึงจะต้องระเบิดให้จมลงกลางแม่น้ำ ก็ไม่มีทางปล่อยให้พวกผีน้อยขนกลับเกาะผีเด็ดขาด!
ไม่นาน หลี่หมิงหย่วนก็อุ้มแฟ้มเอกสาร ตราประทับ และกระดาษราชการเปล่าที่เก็บกวาดมาจากสนามรบเดินเข้ามา ตรงมุมกระดาษยังมีดินและจุดเลือดสีน้ำตาลคล้ำเปรอะติดอยู่
ส่วนซ่งจื้อเหลียนก็มีอินทรธนูเต็มกระเป๋าอยู่หลายสิบชิ้น ในมือยังถือมาอีกหลายอัน มีทั้งของพันเอก, พันโท ดูยศต่าง ๆ ครบถ้วน
ซุนโหย่วเซิ่งยิ่งตรงไปตรงมา ใช้เสื้อทหารพวกผีที่ฉีกขาดห่อข้าวของมาพะรุงพะรัง เทลงบนพื้นดังเปรี๊ยะ ๆ กลิ้งกระจายออกมาเป็นสมุดเล่มเล็กหนังวัวสภาพดีหลายสิบเล่ม
"หัวหน้า ของอยู่ครบนี่!"
หลี่หมิงหย่วนวางกองเอกสารลง พลางชี้ไปทางอินทรธนูและทะเบียนทหาร:
"พวกเราพลิกค้นทั่วบริเวณแล้ว ของที่สมบูรณ์พอใช้ได้เก็บมาให้หมด ยกเว้นผู้บังคับกองพลน้อยที่ถูกระเบิดกระจุยจนหลักฐานบนตัวไม่เหลือแล้ว นอกนั้นไล่ตั้งแต่พันเอกลงไปถึงพลชั้นผู้น้อย จัดชุดครบได้หมดเลย"