รถบรรทุกสี่คันออกเดินทางอีกครั้ง เปิดไฟหน้าอย่างโจ่งแจ้งมุ่งตรงไปยังด่านตรวจ
เบื้องหลังที่กำบังกระสอบทราย นายสิบคนหนึ่งกำลังเดินไปมาพร้อมกับถูมือ พอมองเห็นรถบรรทุกที่ขับมาแต่ไกล ก็รีบกดเปิดไฟฉายในมือ โบกไปมาอย่างบ้าคลั่ง เป็นสัญญาณให้หยุดรถ
รถบรรทุกไม่ได้ลดความเร็ว ยังคงแล่นเข้าไปใกล้อย่างรวดเร็ว
นายสิบร้อนใจ นกหวีดสัญญาณคาบอยู่ในปากแล้ว ส่วนมืออีกข้างก็ชูขึ้นสูง
ขอแค่เข้าใกล้อีกสิบเมตร เขาจะเป่านกหวีด สั่งให้เปิดฉากยิงทันที
พวกผีน้อยสามสิบกว่าคนในค่ายพักจะรีบกรูออกมาสนับสนุน
ไม่นาน เขาก็มองเห็นชัดเจน หน้ารถบรรทุกคันแรกมีธงทหารเสียบอยู่ เป็นแบบมาตรฐานของจักรวรรดิ และบนรถยังมีเครื่องหมายของกรมการทหารอีกด้วย
ประตูฝั่งผู้โดยสารของคันแรกเปิดออก
รองเท้าบู๊ตหนังสูงเหยียบลงบนพื้นถนน เกิดเสียง 'แก๊ก' ดังกรอบ
นายสิบจงใจยกไฟฉายให้สูงขึ้น เขาอยากเอาคืนคนที่ไม่ยอมหยุดรถตามที่เขาสั่ง กล้าทำไม่เห็นหัวเขา
ลำแสงไฟฉายส่องไปเจอใบหน้าเคร่งขรึม ปีกหมวกกดลงมาจนต่ำ อินทรธนูที่มีแถบทองสองแถบสะท้อนแสงไฟฉายจาง ๆ จนแสบตา
นายพัน!
มือนายสิบสั่นสะท้าน ไฟฉายแทบหลุดมือตกพื้น
เมื่อครู่เขาดันใช้ลำแสงสาดส่องตรงเข้าใส่ใบหน้าของนายทหารสัญญาบัตรชั้นพันเข้าอย่างจัง นี่มันเป็นการยั่วยุอย่างชัดแจ้ง
เฉินกุยก้าวเท้าเข้ามาช้า ๆ รองเท้าทหารเหยียบลงบนพื้นแข็งเยือก ทุกย่างก้าวเหมือนประทับลงบนหัวใจของนายสิบ
เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย ยืนอยู่ห่างจากนายสิบไม่ถึงสองกำปั้น ภาษาญี่ปุ่นสำเนียงเกียวโตชัดถ้อยชัดคำลอยเข้าหูของนายสิบ
"มองชัดหรือยัง?"
"ฮัย!"
นายสิบรีบยืนตรง ปลายไฟฉายชี้ลงพื้น เหงื่อเย็น ๆ ผุดซึมบนหน้าผาก