ยามาดะ ยูอิจิหยิบถ้วยชาบนโต๊ะที่เสนาธิการเติมน้ำร้อนให้ จิบคำหนึ่งแล้วก็ต้องสูดลมหายใจเย็น ๆ เพราะมันร้อนเกินไปจนลิ้นเจ็บไปหมด
กวาดตามองเสนาธิการที่ยืนตัวแข็งอยู่ข้าง ๆ รู้สึกหงุดหงิดในใจ คนพวกนี้สู้คาโตะที่ละเอียดรอบคอบและใช้งานง่ายไม่ได้เลย น่าเสียดาย!
วางถ้วยชาลง ยามาดะ ยูอิจินิ้วมือเคาะโต๊ะเบา ๆ แล้วเอ่ยปากช้า ๆ
"ส่งคำสั่ง: คัดส่งทหารราบหนึ่งกองร้อย ทหารม้าหนึ่งกองปืนเล็กหมวด รวมเป็นกองรักษาการณ์ อีกทั้งคัดส่งสารวัตรทหารหนึ่งหมวด พรุ่งนี้ลงใต้ไปหูโจวกับข้า
ส่งโทรเลขถึงกองพลที่สี่และกองพลที่ยี่สิบสอง สั่งผู้บังคับกองพลทั้งสอง ให้ไปถึงหูโจวภายในสามวัน เพื่อประชุมแผนการรบของกองทัพภาค
สั่งกองบิน ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปให้เพิ่มการลาดตระเวนทางอากาศในเขตภูเขาเทียนมู่ โดยเฉพาะจับตาการเคลื่อนไหวของกองกำลังหลักศัตรู หากมีความผิดปกติ ให้รายงานขึ้นมาทันที"
รอจนเสนาธิการจดบันทึกเสร็จ เขาก็โบกมือ
"ไปเตรียมการได้"
"ฮัย!"
เสนาธิการหมุนตัวเดินออกไปอย่างรวดเร็ว ปิดประตูเบา ๆ
ห้องทำงานกลับเข้าสู่ความเงียบสงัดอีกครั้ง
ยามาดะ ยูอิจินั่งอยู่ใต้แสงไฟเพียงลำพัง จ้องแผนที่จีนกลางขนาดใหญ่บนผนัง สายตาหยุดอยู่ที่ผืนเขียวขจีเป็นลูกคลื่นของภูเขาเทียนมู่
เขาไม่รู้ว่าก้าวนี้ของตนคือการรุกคืบ หรือการเดินเข้าหาความตาย แต่ในใจรู้ชัดเจนว่า เกมนี้ต้องลงสังเวียนด้วยตัวเองแล้ว!
สามกองพล ยกเว้นผู้บังคับกองพลที่ยี่สิบสองที่เป็นศิษย์ของตัวเองไม่ต้องกังวล อีกสองกองพลต้องพัวพันอยู่ในเรื่องนี้แน่นอน งั้นก็ฆ่าหนึ่ง ข่มอีกหนึ่ง!
ยามาดะ ยูอิจิกัดฟันกำหมัดแน่น
บนกำแพงเมืองอานจี๋ พระอาทิตย์ยามเย็นกำลังจะตกอยู่ที่ยอดเขาทางทิศตะวันตกแล้ว
เฉินกุยเอามือบังคิ้ว เงยหน้ามองท้องฟ้า เสียงเครื่องยนต์ที่ดังแผ่วเบาราวกับมีลมผ่านนั้นหายไปแล้ว เครื่องบินลาดตระเวนของพวกผีน้อยกลับฐานในที่สุด