พอโตขึ้น เขาจะไปเป็นทหาร เป็นตำรวจ และจัดการคนเลวเหมือนพี่สาวคนนี้ให้ได้
ตอนนั้นเอง หญิงสาวที่เพิ่งถูกลวนลามก็หันมาพูดกับซูอันว่า “สหาย สวัสดีค่ะ ขอบคุณที่ช่วยฉันเมื่อกี้นะคะ
คุณรู้ตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหมว่าผู้ชายคนนี้มีพิรุธ ถึงได้ขอแลกที่นั่งกับฉัน?”
ซูอันพยักหน้า เธอสังเกตเห็นความผิดปกติก่อน จึงขอเปลี่ยนที่นั่งจริง ๆ
เป็นเรื่องเล็กน้อย ซูอันไม่ได้คิดว่าเป็นเรื่องใหญ่อะไร จึงตอบหญิงสาวว่า “เรามาเรียนรู้แบบอย่างของเหลยเฟิงกันเถอะ เรื่องแค่ยื่นมือช่วยนิดหน่อย ไม่ต้องขอบคุณหรอกค่ะ”
ถึงซูอันจะพูดอย่างนั้น แต่หญิงสาวก็ยังซาบซึ้งใจมาก
ตอนที่เธอจนปัญญาที่สุด ซูอันก็ยืนขึ้นมาช่วยไว้ ไม่อย่างนั้นเธอคงถูกลวนลามไปอีกไม่รู้เท่าไร
หญิงสาวถามชื่อซูอัน แล้วแนะนำตัวเองด้วย
เธอชื่อหลินเสี่ยวเสี่ยว เป็นผู้ประกาศข่าวของสถานีวิทยุประจำอำเภอ
ครั้งนี้เธอจะไปเยี่ยมบ้านคุณยายที่ในเมือง ไม่คิดเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ระหว่างทาง
ซูอันไม่รังเกียจที่จะคุยกับหญิงสาวต่ออีกสักหน่อย เพราะเดี๋ยวยังต้องให้เธอไปเป็นเพื่อนที่สถานีตำรวจในเมือง เพื่อชี้แจงเรื่องราวด้วยกัน
หลินเสี่ยวเสี่ยวให้ความร่วมมือเต็มที่อยู่แล้ว เพราะเธอก็ไม่อยากเห็นคนเลวแบบนี้ถูกปล่อยตัวและหนีโทษไปได้
แค่ไปสถานีตำรวจรอบเดียว ไม่ได้ยุ่งยากอะไร แวะไปด้วยกันก็แล้วกัน
หลังจากซูอันจับคนร้ายได้ บรรยากาศบนรถก็ครึกครื้นขึ้นมา
ทุกคนพูดคุยกันอย่างออกรส จนรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วมาก
ไม่นาน รถก็เดินทางมาถึงในเมือง