«ป้าคะ มาหาหนูมีธุระอะไรหรือเปล่า?»
ทั้งสองคนตามหาซูอันจนพบ แล้วก็เข้าประเด็นทันที
สวีเฟิ่งเสียกล่าวว่า «หนูซู ป้าอยากขอให้ช่วยอะไรหน่อย»
ซูอันไม่ได้ตอบตกลง แต่กล่าวว่า «ป้าบอกก่อนสิคะว่าเรื่องอะไร หนูจะได้ดูก่อนว่าช่วยได้ไหม แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะรับปากหรือเปล่า»
สวีเฟิ่งเสียจึงพูดตรง ๆ ว่า «คืออย่างนี้นะหนูซู ช่วงนี้ลูกชายป้ากำลังคุยเรื่องแต่งงานกับฝ่ายหญิง ทางบ้านเราเลยคิดจะซื้อจักรยานสักคัน
แต่จักรยานคันหนึ่งราคาไม่ใช่ถูก ๆ แถมยังต้องมีคูปองด้วย
บ้านชาวนาอย่างพวกเราจะไปหาคูปองซื้อของชิ้นใหญ่มาจากไหนล่ะ?
ก่อนหน้านี้หนูไม่ได้ประกอบจักรยานเองหรอกหรือ?
ป้าก็เลยคิดว่าจะมาถามดูว่า หนูช่วยประกอบให้พวกเราสักคันได้ไหม
หนูวางใจได้ ป้าจ่ายค่าแรงให้แน่นอน ไม่ให้ช่วยฟรี ๆ หรอก»
ซูอันคิดว่าเรื่องนี้ไม่ได้ยากอะไร
«ได้ค่ะป้า หนูต้องไปดูที่สถานีรับซื้อของเก่าประจำอำเภอก่อน จะได้หาอะไหล่ให้ครบ ถ้าอะไหล่ไม่พอก็คงประกอบไม่ได้
ถ้าหาได้ครบ พอประกอบเสร็จแล้วป้าจ่ายค่าแรงให้หนู 30 หยวน คิดว่ายังไงคะ?»
สวีเฟิ่งเสียคิดว่าราคาที่ซูอันเสนอมาเหมาะสมมากแล้ว
ถ้าซื้อจักรยานใหม่ เงิน 30 หยวนจะพอได้ยังไง?
ให้ซูอันช่วยประกอบ ต่อให้รวมราคาอะไหล่เข้าไปแล้วก็คงไม่ถึง 40 หยวน ประหยัดกว่าซื้อคันใหม่ตรง ๆ ตั้งเยอะ
«ไม่มีปัญหา ไม่มีปัญหาเลย หนูคิดค่าแรง 30 หยวนไม่แพงสักนิด»