ใช้ชีวิตสงบ ๆ ไม่ดีกว่าหรือ?
เธอไม่อยากมาวุ่นวายที่นี่หรอก
ถึงปัญญาชนหนุ่มสาวทุกคนจะสนับสนุนให้เธอเป็นหัวหน้ากลุ่ม แต่ซูอันกลับเป็นฝ่ายปฏิเสธว่า “ฉันไม่สนใจเป็นหัวหน้าหรอก พวกคุณเลือกคนอื่นเถอะ”
ปัญญาชนหนุ่มสาวเหล่านั้นไม่คิดเหมือนกันว่าซูอันจะปฏิเสธด้วยตัวเอง
แต่พอซูอันปฏิเสธ ก็เปิดโอกาสให้คนอื่น คนที่แย่งกันอยากเป็นหัวหน้ากลุ่มจึงพากันดีใจ
ในเมื่อทุกคนอยากเป็น ก็ต้องดูว่าใครได้คะแนนมากกว่ากัน
ทุกคนจึงจัดลงคะแนนแบบไม่ระบุชื่อ
จากคะแนนของแต่ละคน ก็จะเลือกว่าคนไหนได้เป็นหัวหน้าหน่วยผลิตของจุดพักปัญญาชนหนุ่มสาว
แน่นอนว่าแต่ละคนเขียนชื่อได้เฉพาะคนที่สมัครลงเลือกตั้งเท่านั้น อย่างซูอัน ลู่หว่านถิง และซุนซินซินไม่ได้สมัครเป็นหัวหน้ากลุ่ม จึงไม่ต้องใช้สิทธิ์และไม่เข้าร่วมการเลือกตั้ง
หลังนับคะแนนรอบสุดท้าย คนที่ได้รับเลือกเป็นหัวหน้ากลุ่มปัญญาชนหนุ่มสาวคือเฉินผิง
นอกจากหลินอ้าวตงแล้ว ก็มีเฉินผิงกับหูจื้อเฉียงนี่แหละที่ลงชนบทมานานที่สุด
เดิมทีหูจื้อเฉียงหวังว่าตัวเองจะได้รับเลือก แต่ไม่คิดว่าเฉินผิงจะคว้าโอกาสตัดหน้าไปก่อน
สีหน้าหูจื้อเฉียงดูไม่สบอารมณ์อย่างเห็นได้ชัด
ทั้งสองคนลงชนบทมาพร้อมกัน ปกติถึงจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน แต่พอถึงคราวผลประโยชน์ ใครจะสำคัญกว่าผลประโยชน์ของตัวเองกันล่ะ
พอเห็นท่าทีของหูจื้อเฉียง ซูอันก็แอบหัวเราะเยาะในใจ ผู้หญิงยังมีมิตรภาพแบบฉาบฉวย แล้วใครจะคิดว่าผู้ชายก็มีมิตรภาพแบบพี่น้องจอมปลอมเหมือนกัน