“หัวหน้าหน่วยผลิต คุณดูสิคะ ปัญญาชนซูถึงกับลงไม้ลงมือ!” เสิ่นหรูอี้สู้ซูอันไม่ได้ จึงทำได้แค่ไปฟ้องหวังเว่ยหัว
น่าเสียดายที่เสิ่นหรูอี้ไม่รู้ว่าหวังเว่ยหัวเข้าข้างซูอัน
หลังจากเธอฟ้องแล้ว เขาไม่เพียงไม่ตำหนิซูอัน กลับหันมาต่อว่าเสิ่นหรูอี้กับฉู่เฉิงอวี่แทน
“ยังกล้ามาฟ้องอีกเหรอ?
พวกเธอสองคนวัน ๆ ไม่คิดจะทำงานให้ดี พอเป็นเรื่องก่อปัญหากลับกระตือรือร้นกันนัก
ถ้าพวกเธอไม่ไปหาเรื่องปัญญาชนสาวซู เขาจะลงมือทำไม?
เอาละ รีบกลับไปทำงานต่อได้แล้ว ถ้าวันนี้ยังทำแต้มแรงงานไม่ครบ คืนนี้ก็ไม่ต้องกลับ”
ดวงตาของเสิ่นหรูอี้แดงก่ำขึ้นมาทันที
ซูอันรังแกเธอก็ว่าแย่แล้ว หัวหน้าหน่วยผลิตยังมารังแกเธออีก
คอยดูเถอะ เธอจะไม่ปล่อยให้พวกนั้นได้อยู่ดีมีสุขแน่
คนรอบข้างไม่มีใครช่วยพูดแทนเสิ่นหรูอี้กับฉู่เฉิงอวี่เลย
ไม่ต้องพูดถึงว่าซูอันฝีมือการต่อสู้เก่งกาจ คนทั่วไปไม่กล้าไปหาเรื่องอยู่แล้ว
ต่อให้พวกเขาไม่กลัวว่าจะไปขัดใจซูอัน ก็ไม่มีใครอยากช่วยเสิ่นหรูอี้กับฉู่เฉิงอวี่อยู่ดี
คนในหน่วยผลิตเกลียดปัญญาชนจากเมืองที่ทำงานไม่เป็นที่สุด โดยเฉพาะเสิ่นหรูอี้ที่เอาแต่ใจและจุกจิกเกินไป จนสมาชิกหน่วยผลิตหลายคนทนมองไม่ไหว
ซูอันส่งยิ้มขอบคุณให้หัวหน้าหน่วยผลิตที่ช่วยพูดแทนเธอ ก่อนจะกลับไป
ทางด้านลู่หว่านถิง พอทำงานเสร็จก็รีบกลับไปยังจุดพักปัญญาชนหนุ่มสาวเพื่อย้ายของทันที