ตอนนี้ซูอันยังคงโวยวายว่าจะตัดขาดความสัมพันธ์กับพวกเขา สองสามีภรรยาจึงรู้สึกปวดหัวจนแทบระเบิด
โดยเฉพาะเฉินอ้ายเหมยที่รับแรงกระแทกทางใจไม่ค่อยไหว พอนึกถึงเจ้าลูกหัวแก้วหัวแหวนต้องไปลำบากในชนบท เธอก็เป็นลมล้มพับไปทันที
ซูอันไม่สนใจเฉินอ้ายเหมยที่หมดสติ เธอเขียนหนังสือตัดขาดความสัมพันธ์ขึ้นมาฉบับหนึ่ง แล้วให้ซูกั๋วหัวประทับรอยนิ้วมือ จากนั้นก็จับมือเฉินอ้ายเหมยประทับรอยนิ้วมือตาม
เมื่อเห็นซูอันเอาแต่ยืนกรานว่าจะตัดขาดความสัมพันธ์ ซูกั๋วหัวกลับรู้สึกโล่งใจขึ้นมา
ตัวกาลกิณีอย่างเธอ รีบส่งออกไปให้พ้นบ้านเสียแต่เนิ่น ๆ จะดีกว่า
ตลอดช่วงนี้ ตั้งแต่ซูอันเปลี่ยนเป็นคนละคน บ้านของพวกเขาก็ประสบแต่เคราะห์ร้ายไม่หยุดหย่อน เจอเรื่องแล้วเรื่องเล่าจนทุกคนเหนื่อยล้าทั้งกายใจ
ซูอันหยิบหนังสือตัดขาดความสัมพันธ์ขึ้นมา แล้วเดินออกจากบ้านตระกูลซูอย่างไม่แยแส
เธอยังต้องไปลงประกาศในหนังสือพิมพ์ด้วย ต่อจากนี้เรื่องของบ้านตระกูลซูก็ไม่เกี่ยวข้องกับเธอแม้แต่น้อย
ซูกั๋วหัวกับเฉินอ้ายเหมยคิดว่าแค่เธอเดินออกไปแล้วทุกอย่างจะจบงั้นเหรอ?
ไม่… ซูอันยังต้องเล่นงานพวกเขาให้ถึงที่สุด ไม่อย่างนั้นจะล้างแค้นเรื่องชาติก่อนได้ยังไง?
ซูอันหาร้านหนังสือพิมพ์ได้อย่างรวดเร็ว แล้วจ่ายเงินเพิ่มไม่กี่หยวนให้ทางร้านเร่งจัดหน้าและลงประกาศให้
เพราะเธอค้นเงินเก็บลับ ๆ ของเฉินอ้ายเหมยจนเกลี้ยง ตอนนี้ซูอันจึงไม่ขาดเงินชั่วคราว
ซูกั๋วหัวกับเฉินอ้ายเหมยต่างก็เป็นพนักงานประจำทั้งคู่ แถมเฉินอ้ายเหมยยังประหยัดจนขี้เหนียว สองสามีภรรยาจึงเก็บเงินไว้ได้ไม่น้อยจริง ๆ