หลังจากฆ่าหลิวต้าจื้อ ฉินซือหยางใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์
สัปดาห์นี้ เขาใช้ชีวิตอย่างเป็นกิจวัตร ไปโรงเรียน โรงอาหาร ห้องสมุด ส่วนวันหยุดสุดสัปดาห์ก็อยู่บ้านนอนเฉย ๆ
ช่วงสองสามวันแรกที่กลับชาติมาเกิด เขาทำอะไรใหญ่โตไปมาก ก็ควรได้พักบ้าง
การใช้ชีวิตที่ช้าลงในสัปดาห์นี้ ทำให้จิตใจที่ตึงเครียดของฉินซือหยางผ่อนคลายลง
ตอนไปโรงเรียน ได้คุยกับอาจารย์จูในห้องสมุดมากขึ้น ก็สนุกดี
หญิงชราคนนี้มีทัศนะต่อชีวิตที่ลึกซึ้ง และช่วยเหลือฉินซือหยางได้ไม่น้อย
แน่นอนว่า ทุกวันเขาจะเห็นเวินซูนั่งอยู่ในห้องสมุด
ตอนนี้เหลือเวลาไม่ถึงครึ่งปีก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย เวินซูแทบไม่เข้าเรียนแล้ว เอาแต่ทำแบบฝึกหัดเก่า ๆ ในห้องสมุดเพื่อหาจุดบกพร่องและเติมเต็ม
เช้าวันหนึ่ง ฉินซือหยางตื่นนอน มองดูปฏิทิน
[ปี 2010 ของดาวน้ำเงิน วันที่ 14 มกราคม]
[ปฏิทินตะวันตก วันพฤหัสบดี]
[ปฏิทินจันทรคติ ปีจี๋โฉว เดือน 11 ขึ้น 28 ค่ำ เหมาะแก่การบรรจุศพ]
ฉินซือหยางมองดู แล้วรู้สึกว่าปฏิทินร้อยปีวันนี้คงไม่เกี่ยวกับตัวเอง
วันที่น่าเบื่อผ่านไปอย่างรวดเร็ว
หลังเลิกเรียน เขามาที่ห้องสมุดอีกครั้ง
"อาจารย์จู หนูมาช่วยอาจารย์เก็บของแล้ว"
ฉินซือหยางวางถุงและกล่องข้าวลง มองเห็นเวินซูนั่งอยู่คนเดียวที่โต๊ะในห้องสมุด
เวินซูเห็นฉินซือหยางมาทำความสะอาดห้องสมุด ก็รู้ว่าจะปิดแล้ว จึงลุกขึ้นเตรียมจะออกไป
"เธอเรียนต่อไปเถอะ ฉันกับฉินซือหยางต้องเก็บอีกสิบกว่านาที"
อาจารย์จูพูดกับเวินซูอย่างไม่ใส่ใจ
เวินซูมองอาจารย์จู พยักหน้าขอบคุณ แล้วกลับไปนั่งที่เดิมเพื่อเรียนต่อ
อาจารย์จูเดินมาหาฉินซือหยาง แล้วกระซิบด้วยสีหน้าเมตตา "น้องฉิน เธอชอบเธอคนนั้นหรือเปล่า?"
ฉินซือหยางชะงัก "หา? ไม่มีนะ"
"ไม่มีเหรอ?" อาจารย์จูทำสีหน้าไม่เชื่อ
ฉินซือหยางส่ายมือด้วยความรำคาญ "การมีแฟนน่ะ ไม่เห็นจะสนุกตรงไหน"
อาจารย์จูยิ้มเยาะ "มีแฟนไม่สนุกเหรอ? ไม่สนุกแล้วทำไมฉันจำได้ว่าเธอเคยเดินตามผู้หญิงคนหนึ่งอย่างเอาใจใส่ ยิ้มจนแก้มแทบปริ"
พออาจารย์จูพูดถึงเรื่องนี้ ฉินซือหยางก็รู้สึกเก้อเขิน
ก่อนกลับชาติเกิด เขาก็เป็นแค่ทาสรักที่เดินตามหลี่จิ้งเหวินนี่แหละ