การไปอินเทอร์เน็ตคาเฟ่นั้นไม่สมจริงแล้ว เขาจำเป็นต้องหาช่องทางที่ปลอดภัย เพื่อจะได้เว็บไซต์อย่างสบายใจ
นี่เป็นเรื่องเร่งด่วนอย่างยิ่ง
หลังจากอาจารย์อธิบายเรื่องที่ฉินซือหยางก่อไว้จบลง ก็หันกลับมาแนะนำสถาบันอุดมศึกษาทั้งแปดแห่ง รวมถึงวิธีการสมัครสอบอีกครั้ง
แต่ฉินซือหยางไม่ได้ฟังแม้แต่น้อย
เขาไม่ใช่นักเรียนธรรมดาอีกต่อไป
ตอนนี้ในหัวเต็มไปด้วยเรื่องของสถาบันอุดมศึกษาสำหรับผู้มีความสามารถคลาส
การสอบของผู้มีความสามารถคลาส ดำเนินไปพร้อมกับการสอบเข้ามหาวิทยาลัยอย่างนั้นหรือ?
นั่นก็หมายความว่าอยู่อีกครึ่งปีข้างหน้า?
มหาวิทยาลัยสำหรับผู้มีความสามารถคลาส รับเฉพาะนักเรียนที่ตื่นคลาสก่อนการสอบเข้ามหาวิทยาลัยเท่านั้น และมีสิทธิ์สอบเพียงครั้งเดียว
นั่นหมายความว่า ตัวเองต้องเปิดเผยคลาสภายในครึ่งปี แล้วไปลงทะเบียนที่สำนักงานบริหารผู้มีความสามารถคลาสอย่างนั้นหรือ?
เวลาช่างเร่งรีบ
เขาคิดต่อไปอีกว่า ถ้าไม่ไปมหาวิทยาลัยสำหรับผู้มีความสามารถคลาส หลังจบมัธยมปลายออกไปสู่สังคม แล้วค่อยหาจังหวะเปิดเผยคลาส จะเป็นอย่างไร?
เขาไม่สามารถร่วมทีมกับใครได้แน่นอน
ไม่อย่างนั้นก็ต้องหาวิธีปิดบังเรื่องที่ตัวเองกลืนกินเทพอีก
ยุ่งยากเกินไป
แต่ถ้าตัวเองออกไปล่าเทพนอกเขตปลอดภัย... จะสู้ไหวหรือ?
ที่สำคัญที่สุด รัฐบาลสหพันธ์สามารถก่อตั้งมหาวิทยาลัยสำหรับผู้มีความสามารถคลาสขึ้นมาได้
แสดงว่าต้องมีระบบและหลักสูตรการศึกษาที่สมบูรณ์อยู่แล้ว
สู้ไปมหาวิทยาลัยสำหรับผู้มีความสามารถคลาส เพื่อเรียนรู้เรื่องราวเกี่ยวกับผู้มีความสามารถคลาสให้ดีก็ดีกว่า
ในขณะเดียวกันก็ออกไปสำรวจนอกเขตปลอดภัย ต่อสู้สังหารเทพเพื่อยกระดับตัวเอง
ที่เขาว่า "ลับมีดไม่เสียเวลาฟืน"
เตรียมพร้อมทั้งสองทาง ไม่มีทางผิดแน่นอน
หลังจากฉินซือหยางวางแผนอนาคตเสร็จ จิตใจก็กลับมาสู่ปัจจุบัน สามตัวอักษรปรากฏขึ้นในใจอีกครั้ง
หลิวต้าจื้อ
ชื่อของคนผู้นี้ ตั้งแต่เช้าตรู่วันนี้ที่เขาลืมตาตื่นจากเตียง ก็ผุดขึ้นมาในความคิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เขาแทบรอไม่ไหวที่จะจัดการหลิวต้าจื้อให้สิ้นซาก แล้วเริ่มแผนการเผยตัวตนในฐานะผู้มีความสามารถคลาสของตัวเอง
หลิวต้าจื้อ
สมควรตายได้แล้วสินะ