"ฟู่——"
ลู่เฉินสูดลมหายใจเย็นวาบ
คะแนนประเมินรวม 94 คะแนน!
แถมวิชาอ่อนตัวระดับ S กับผลลัพธ์สัญญานี่ เกิดมาเพื่อคาเฟ่เมดชัดๆ เลย!
ถ้าหลินชิงเสวี่ยคือดอกสโนว์โลตัสที่เย็นชา พี่ซูคนนี้ก็คือภูตพรายยั่วยวน
ที่สำคัญที่สุด เธอเด็ดขาดและฉลาดพอ!
เธอรู้ว่าเมื่อความเป็นความตายมาเยือน สิ่งที่เรียกว่าศักดิ์ศรีนั้นไร้ค่า เธอจึงส่งข้อความส่วนตัวมาเอง โดยไม่แม้แต่ต่อรอง
"ขอโทษด้วยนะ ดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัยหลิน"
"ฉันให้โอกาสเธอแล้ว แต่เธอเองนั่นแหละที่ไม่ยอมลดศักดิ์ศรี"
"ตอนนี้มีคนมาตัดหน้าแล้ว"
โควตามีเพียงหนึ่งเดียว
เมื่อมีตัวเลือกที่ดีกว่า แล้วเขาจะไปเป็นหมาเลียตูดคนที่ไม่สนใจเขาทำไม?
ส่วนหลินชิงเสวี่ย?
รอให้เธอหิวใกล้ตายจริงๆ ก่อนเถอะ ดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัยอะไรกัน? ฮ่าๆ น่าขำมากกว่า
ลู่เฉินไม่ลังเลแม้แต่น้อย ร่างสัญญาจ้างพนักงานคาเฟ่เมดส่งให้ซูชิงเยว่ทันที
พร้อมข้อความแนบท้าย:
[ลู่เฉิน: เซ็นมันซะ อีกสิบนาทีจะมีบะหมี่เนื้อตุ๋นร้อนๆ สักชามรอเธออยู่]
......
ริมหน้าผา ในเพิงไม้เก่าคร่ำคร่า
ซูชิงเยว่มองดูสัญญาที่เต็มไปด้วยข้อผูกมัดเอารัดเอาเปรียบ โดยเฉพาะข้อที่เกี่ยวกับอำนาจเหนือร่างกาย
ขนตาของเธอสั่นระริก แววตาฉายแวบหนึ่งของความอับอาย
แต่เมื่อเห็นประโยคที่ว่าบะหมี่เนื้อตุ๋นร้อนๆ และหันไปมองหน้าผาสูงเสียดฟ้าไร้จุดสิ้นสุดเบื้องหลัง สัญชาตญาณความหิวโหยก็ทำลายกำแพงจิตใจทั้งหมดลงในพริบตา