"พลังของฉันติดขัดไปชั่วคราว แต่พลังของพวกเธอสามารถเพิ่มขึ้นมาก่อนได้"
"ถึงพวกเธอจะเป็นผู้หญิงของฉัน แต่เพราะที่นี่คือวันสิ้นโลก ถ้าไม่มีพลังปกป้องตัวเอง มันจะกลายเป็นเรื่องร้ายสำหรับพวกเธอ ของสองอย่างนี้ให้พวกเธอ"
พูดจบ ลู่เฉินโบกมือ อุปกรณ์สองชิ้นลอยไปหาหญิงสาวทั้งสอง
สิ่งแรกคือแส้ยาวสีแดงเข้มที่ลอยไปหาซูชิงเยว่
[อาวุธ: ราชินีหนาม (ม่วง)]
[คุณสมบัติ: ถักทอจากเถาวัลย์ดูดเลือดกลายพันธุ์ แข็งแกร่งทนทานเป็นพิเศษ เมื่อโจมตีจะเพิ่มเอฟเฟกต์เลือดไหลและรัดพัน]
[ความเหมาะสม: เข้ากันได้ดีกับความถนัดด้านวิชาอ่อนตัวของผู้ใช้ ปรับอ่อนแข็งได้ โจมตีเป็นวงกว้าง]
ซูชิงเยว่รับแส้ยาวมา สัมผัสเย็นเยียบเล็กน้อย สะบัดเบาๆ แส้ส่งเสียงดังเปรี๊ยะในอากาศราวกับงูที่มีชีวิต
"ถนัดมือจริง..."
ซูชิงเยว่แววตาเปล่งประกายดีใจ แส้นี้ราวกับสร้างมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ
เมื่อใช้ร่วมกับความยืดหยุ่นระดับ S และรูปร่างที่อ้อนแอ้นของเธอ เวลากวัดแกว่งดูราวกับการเต้นรำ แต่ก็เต็มไปด้วยอันตรายถึงตาย
"ขอบคุณเจ้าของร้าน~ ฉันชอบมากเลย~"
ซูชิงเยว่พุ่งตัวเข้ากอดลู่เฉินอย่างแรง ฝากรอยจูบหอมหวานไว้บนแก้มของเขา
"เจ้าของร้าน~ ฉันตัดสินใจแล้ว ต่อให้คืนนี้เจ็บอีกฉันก็จะไม่ร้องให้หยุด ทำลายอารมณ์ของคุณเด็ดขาด!"
ตั้งแต่ทะลายกำแพงกับลู่เฉิน และปลดล็อกความสำเร็จสัมผัสระยะติดลบ ซูชิงเยว่ก็ปลดปล่อยตัวตนต่อหน้าลู่เฉินอย่างเต็มที่ ทุกอิริยาบถเต็มไปด้วยเสน่ห์เย้ายวน ราวกับเป็นแม่เสือสาวตัวจริง