“เขายุ่งวุ่นวายทั้งวัน ถ้าคุณรู้จักคนที่อายุไล่เลี่ยกัน ก็ช่วยแนะนำให้หน่อยนะ”
“ไม่ปิดบังคุณหรอก ทางนี้มีคนที่เหมาะอยู่จริง ๆ แค่ไม่รู้ว่าพวกคุณจะรังเกียจไหมที่เขามีลูกติดมาด้วย เป็นเด็กผู้หญิงเหมือนกัน อายุเข้าอนุบาลได้แล้ว”
หลี่เถียนอยู่ข้างเย่เจาพอดี จึงได้ยินทุกคำอย่างชัดเจน
ไม่ต้องพูดถึงเงื่อนไขอื่น แค่เธอไม่อยากมีน้องสาวต่างแม่เพิ่มมาอีกคนก็เท่านั้น
คงเพราะอ่านนิยายที่มีแม่เลี้ยงใจร้ายกับน้องสาวต่างแม่มามากเกินไป เธอจึงยากจะยอมรับพี่น้องที่ไม่มีสายเลือดเกี่ยวข้องกันแบบนี้
“คุณย่าคะ หนูอยากไปห้องน้ำค่ะ”
เย่เจามองหลี่เถียนที่จู่ ๆ ก็พูดแทรกขึ้นมา ก่อนจะเอ่ยขอโทษคนที่อยู่ข้าง ๆ แล้วพาเธอเดินออกไป
“หนูไม่ชอบคนที่มีลูกติดเหรอ?”
เย่เจาถามตรง ๆ หลี่เถียนก็ไม่หลบเลี่ยง
“คุณย่าคะ พี่น้องที่มีพ่อคนเดียวกันแต่คนละแม่ยังอาจไม่สนิทกันเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนที่ไม่เกี่ยวข้องกันเลยสักนิด”
“พ่อก็ไม่ค่อยกลับบ้านอยู่แล้ว หนูไม่อยากต้องคอยดูสีหน้าแม่เลี้ยง แล้วยังต้องมาทนเด็กอีกคนหาเรื่องด้วย”
เย่เจาฟังจบโดยไม่คิดจะตำหนิ เพียงกุมมือเล็ก ๆ ของหลี่เถียนไว้แน่น
“ไม่ต้องห่วงหรอก เราไม่ยกหนูให้ใครหรอกนะ”
หลังหลี่เถียนเข้าห้องน้ำเสร็จ พออีกฝ่ายหยิบเรื่องนั้นขึ้นมาพูดอีกครั้ง เย่เจาก็ปฏิเสธอย่างสุภาพ
อีกฝ่ายยิ้มให้หลี่เถียน แต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ
ต่างคนต่างรู้แก่ใจอยู่แล้ว
“ได้ยินว่าซือเหวินหมั้นแล้วเหรอ?”
เย่เจาพยักหน้า
“เห็นว่าทั้งคู่กำลังจะไปต่างประเทศด้วยกันแล้ว ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายเลยคิดว่าควรหมั้นหมายกันไว้ก่อน ก็เลยจัดเลี้ยงกันในครอบครัวแบบเรียบง่าย”