เช้าวันถัดมา พรานที่ขึ้นเขาไปพบศพโจวเอ้อร์ไหลอยู่หน้าปากถ้ำ
ศพถูกสัตว์แทะจนเละเทะไปนานแล้ว โดยเฉพาะแขนขาและท่อนล่างที่เน่าเปื่อยจนแทบดูไม่ออกว่าเดิมเป็นอย่างไร มีเพียงใบหน้าที่ยังพอจำได้ว่าเป็นโจวเอ้อร์ไหล อันธพาลชื่อฉาวโฉ่แห่งกองผลิตริมแม่น้ำ
ข่าวโจวเอ้อร์ไหลถูกหมาป่ากัดตายแพร่ไปทั่วกองผลิตริมแม่น้ำภายในเวลาไม่ถึงครึ่งวัน
อย่าว่าแต่จะมีใครเสียใจเลย ทุกบ้านในกองผลิตต่างปรบมือยินดีเมื่อพูดถึงเรื่องนี้
ใครบ้างจะไม่รู้ว่าโจวเอ้อร์ไหลเป็นคนแบบไหน? ทั้งลักเล็กขโมยน้อย รีดไถ แถมเมื่อไม่กี่วันก่อนยังยุยงให้คนผลักลูกชายตระกูลซูตกหน้าผา เลวเสียจนแทบจะเน่าเฟะอยู่แล้ว
ชาวบ้านต่างพูดกันว่า เขาทำชั่วไว้มากจนสวรรค์ลงโทษ ถูกหมาป่าบนเขาคาบไปเสีย สมควรแล้ว
ท้ายที่สุด ผู้ใหญ่ไม่กี่คนในตระกูลโจวเห็นว่าเรื่องนี้น่าอับอายเกินไป จึงลากรถเข็นขึ้นเขาไปขนศพกลับมา
แม้แต่โลงไม้บาง ๆ สักใบก็ยังไม่ยอมทำให้ ใช้เพียงเสื่อเก่า ๆ ผืนหนึ่งห่อศพไว้ แล้วขุดหลุมฝังส่ง ๆ ในสุสานไร้ญาติ ไม่ต้องพูดถึงงานศพเลย แม้แต่กระดาษเงินกระดาษทองสักแผ่นก็ไม่ได้เผาให้
ทางตระกูลซู ซูจิ่งเฉินตกหน้าผาจนขาหัก ตอนนี้นอนพักรักษาตัวอยู่ที่บ้าน
หลินหว่านจือสงสารลูกชาย ทุกวันจึงพยายามทำของอร่อยให้เขาบำรุงร่างกาย
มื้อเช้าเป็นโจ๊กข้าวโพดใส่ไข่ 2 ฟอง มื้อกลางวันเป็นไก่ตุ๋นเห็ดเฮเซล มื้อเย็นเป็นแป้งแผ่นสาลีกินกับเนื้อหมัก แต่ละมื้อไม่ซ้ำกันเลย
หยาหยาก็พลอยได้กินของดีไปด้วย ขอเพียงซูจิ่งเฉินมีอะไรให้กิน ย่อมมีส่วนของเธอเสมอ
เพียงไม่กี่วัน คางที่เดิมค่อนข้างแหลมของเด็กหญิงก็เริ่มกลมขึ้น แก้มแดงระเรื่อ เวลาออกวิ่ง พุงน้อย ๆ ก็ส่ายไปมาด้วย น่ารักเสียจนใจละลาย