สายลับสาวคืนถิ่น หัวหน้าหน่วยสืบสวนตามใจไม่ห่าง

ตอนที่ 5 สายลับสาวกลับมา หัวหน้าหน่วยสืบสวนตามใจไม่ห่าง

6 นาที· 1.4K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

หลินอวี่ชวนกับเฮ่อจื้อหนานต่างมองอันเสี่ยวหรานด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย หลินอวี่ชวนถามว่า “เก่งขนาดนี้เลยเหรอครับ สาวสวยคนนี้เป็นเพื่อนร่วมงานใหม่หรือ?”

โจวเจียซู่รู้สึกภูมิใจขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ “ใช่ เพื่อนร่วมงานใหม่ของหน่วยหนึ่ง อันเสี่ยวหราน”

หลินอวี่ชวนถอดถุงมือออก แล้วยื่นมือไปหาอันเสี่ยวหราน “สหายเสี่ยวหราน สวัสดีครับ ผมเสี่ยวชวน ปีนี้อายุ 28 โสด ขอเสียมารยาทถามหน่อย คุณมีแฟนหรือยังครับ?”

อันเสี่ยวหรานขมวดคิ้วน้อย ๆ จนแทบสังเกตไม่เห็น แล้วหันไปมองลู่เฉินโจว เขาเข้าใจความหมายของเธอทันที จึงยื่นมือไปปัดมือของหลินอวี่ชวนออก แล้วพูดว่า “เธอมีแฟนหรือไม่เกี่ยวอะไรกับนาย เชื่อไหมว่าคืนนี้ซูเหยาจะให้นายคุกเข่าซักผ้า?”

หลินอวี่ชวนเบ้หน้าพลางสะบัดมือ เฮ่อจื้อหนานแอบหัวเราะอยู่ข้าง ๆ หลินอวี่ชวนพูดว่า “แค่ล้อเล่นเองครับ หัวหน้าลู่ อย่าไปฟ้องซูเหยาสิ ผมรักซูเหยาของเราหมดหัวใจ แต่เสี่ยวหรานสวยจริง ๆ นะ ผมชมจากใจเลย”

อันเสี่ยวหรานตอบอย่างสงบนิ่ง “ขอบคุณค่ะ”

“รีบกลับไปตรวจเถอะ ถ้าได้ผลแล้วรีบแจ้งฉันทันที” ลู่เฉินโจวไล่คนออกไป ก่อนหันมาพูดกับอันเสี่ยวหรานว่า “เสี่ยวชวนก็เป็นแบบนี้แหละ แต่เขาไม่ใช่คนไม่ดี”

อันเสี่ยวหรานพยักหน้า แล้วหันหลังเดินจากไป ลู่เฉินโจวกับโจวเจียซู่สบตากัน ต่างก็คิดว่าเธอเย็นชาเกินไปหน่อย แต่เมื่อนึกถึงความยากลำบากของการทำงานสายลับ ทั้งคู่ก็เข้าใจได้

พวกเขาค้นหาบริเวณใกล้เคียงจนฟ้ามืด แต่ก็ไม่พบเบาะแสอื่น ศีรษะและลำตัวของผู้ตายยังคงหาไม่พบ ทั้งยังไม่พบสถานที่ที่ใช้แยกชิ้นส่วนศพด้วย

ตอนหนึ่งทุ่ม ลู่เฉินโจวได้รับโทรศัพท์จากผานจือเลี่ยง ซึ่งถามถึงความคืบหน้าของคดี หลังรายงานสถานการณ์แล้ว ลู่เฉินโจวบอกว่ากำลังเตรียมถอนกำลัง ผานจือเลี่ยงจึงกล่าวว่า “ฉันรอเสี่ยวหรานอยู่ที่สำนักงาน กุญแจที่พักของเธอยังอยู่กับฉัน”

“ได้ครับ พวกเรากำลังกลับไปเดี๋ยวนี้” ลู่เฉินโจววางสาย หยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมาเรียกทุกคนให้ถอนกำลัง

เมื่อกลับถึงสำนักงานก็เกือบสองทุ่มแล้ว อันเสี่ยวหรานกำลังจะไปหาผานจือเลี่ยงเพื่อรับกุญแจที่พัก ลู่เฉินโจวพูดว่า “ผมไปกับคุณด้วยแล้วกัน จะได้รายงานความคืบหน้าคดีวันนี้พอดี”

อันเสี่ยวหรานไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ ทั้งสองไปที่ห้องทำงานของผานจือเลี่ยง ลู่เฉินโจวผลักประตูเข้าไปตรง ๆ ส่วนมือที่อันเสี่ยวหรานยกขึ้นเตรียมเคาะประตูก็ค้างอยู่กลางอากาศ

ผานจือเลี่ยงเงยหน้าขึ้น แล้วพูดกับลู่เฉินโจวอย่างไม่พอใจว่า “เมื่อไหร่ถึงจะรู้จักเคาะประตูเสียที?”

“ชินแล้วครับ คราวหน้าจะเคาะแน่นอน” ลู่เฉินโจวไม่รู้สึกกระดากใจแม้แต่น้อย เขาหันกลับไปเรียกอันเสี่ยวหรานว่า “เสี่ยวอัน เข้ามาสิ”

อันเสี่ยวหรานจึงก้าวเข้าไปในห้องทำงาน แล้วปิดประตูตามหลัง ยืนตรงหน้าโต๊ะทำงานของผานจือเลี่ยงอย่างเป็นระเบียบ ก่อนเอ่ยเรียก “ผอ.ผาน”

ผานจือเลี่ยงอายุราว 50 ปี ผมขาวไปครึ่งศีรษะแล้ว เมื่อเทียบกับภาพจำของอันเสี่ยวหราน เขาดูแก่ชราลงไม่น้อย เห็นได้ว่าทุกวันคงทำงานหนักมาก

เมื่อเห็นอันเสี่ยวหราน ผานจือเลี่ยงดูตื่นเต้นอยู่บ้าง แต่ก็ยังข่มอารมณ์ไว้ “โตขึ้นเยอะ สวยขึ้นด้วย เฮ้อ ถ้าเว่ยกั๋วได้เห็นเธอในตอนนี้ก็คงดี”

อันเสี่ยวหรานเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนพูดว่า “ผอ.ผาน ฉันมารับกุญแจค่ะ”

“อ้อ ใช่ กุญแจ” ผานจือเลี่ยงหยิบกุญแจชุดหนึ่งออกจากลิ้นชัก ในนั้นมีกุญแจเข้าออกอาคารกับกุญแจบ้าน เขายื่นให้เธอพลางบอกว่า “บ้านอยู่ในหมู่บ้านจัดสรรลี่ตูหมิงหยวน ห่างจากสำนักงานตำรวจเมืองไปทางเหนือ 500 เมตร อาคาร 3 ห้อง 2 เลขที่ 1601 ทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว”

“ขอบคุณค่ะ ผอ.ผาน” อันเสี่ยวหรานรับกุญแจแล้วกำลังจะกลับ แต่ผานจือเลี่ยงเรียกเธอไว้

ผานจือเลี่ยงมองลู่เฉินโจวอย่างเอือมระอา ก่อนพูดว่า “มีอะไรก็รีบพูด พูดเสร็จแล้วก็รีบไป”

ลู่เฉินโจวส่ายหน้าอย่างจนใจ “ผอ.ผาน ลำเอียงเกินไปแล้วนะครับ พูดกับเสี่ยวอันเสียงอ่อนเสียงหวาน แต่กับผมกลับดุดันขนาดนี้ ผมเสียใจนะ”

ผานจือเลี่ยงทำท่าจะหยิบปากกาบนโต๊ะขว้างใส่ ลู่เฉินโจวรีบพูดว่า “คดีแยกชิ้นส่วนศพวันนี้ ต้องขอบคุณการสังเกตอย่างละเอียดถี่ถ้วนของสหายอันเสี่ยวหราน ทำให้เราพบสถานที่ฆาตกรรมได้สำเร็จ แต่ยังหาชิ้นส่วนศพไม่ครบ และยังไม่พบสถานที่แยกชิ้นส่วน พรุ่งนี้เราจะตั้งทีมเฉพาะกิจ ปรับแนวทางแล้วค้นหาต่อ ผลตรวจดีเอ็นเอจะออกคืนนี้ เราจะลองดูก่อนว่ายืนยันตัวตนของผู้ตายได้ไหมครับ”

“ดี เข้าใจแล้ว ลู่เฉินโจว เสี่ยวหรานได้ไปอยู่หน่วยสืบสวนของพวกนาย นายได้ของดีไปแล้ว เธอเป็นแชมป์การประลองฝีมือของมหาวิทยาลัยตำรวจถึงสามสมัย ความจำเป็นเลิศ มันสมองระดับสุดยอด ดูแลเธอให้ดี เข้าใจไหม?”

“มิน่าล่ะถึงเก่งขนาดนี้” ลู่เฉินโจวยกนิ้วโป้งให้อันเสี่ยวหราน ก่อนพูดกับผานจือเลี่ยงว่า “ขอให้หัวหน้าวางใจครับ รับรองว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จ”

“ไอ้หนุ่มนี่” ผานจือเลี่ยงถูกเขาทำให้หัวเราะ “รีบไปได้แล้ว ฉันยังมีเรื่องจะคุยกับเสี่ยวหราน”

เมื่อผู้อำนวยการไล่แขกแล้ว ลู่เฉินโจวก็จำต้องออกไปอย่างไม่เต็มใจ พอออกมาและปิดประตู เขาเดินอ้อมไปอีกทางแล้วกลับมาแนบหูฟังที่ประตู อยากแอบฟัง เพราะเขาสงสัยเรื่องอันเสี่ยวหรานมากเหลือเกิน

ภายในห้อง ผานจือเลี่ยงถามอันเสี่ยวหรานว่า “ครั้งนี้เธอมีความดีความชอบอย่างมากที่ร่วมมือกับตำรวจเมียนมาทลายแก๊งค้ายาของอสรพิษ ฉันยื่นเรื่องขอความดีความชอบให้ผู้บังคับบัญชาแล้ว คิดว่าความดีความชอบชั้นหนึ่งน่าจะได้แน่”

อันเสี่ยวหรานขานรับเบา ๆ ว่า “ค่ะ” สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลงนัก

ผานจือเลี่ยงกล่าวอย่างเป็นห่วงว่า “เสี่ยวหราน เธอเปลี่ยนไปมาก ฉันรู้ว่าเรื่องพ่อส่งผลกระทบกับเธอมาก การทำภารกิจสายลับครั้งนี้ให้สำเร็จไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เดิมทีฉันคิดว่าจะให้เธอพักสักครึ่งปี แล้วดูแลร่างกายให้ดี เธอไม่ลองคิดดูอีกสักหน่อยหรือ?”

อันเสี่ยวหรานส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ผอ.ผาน ฉันไม่เป็นไรค่ะ ฉันทำงานได้”

ผานจือเลี่ยงกล่าวอย่างจนใจว่า “ก็ได้ ฉันขอให้ตำรวจเมียนมาช่วยตามหาเว่ยกั๋วแล้ว ฉันรู้ว่าเธอย้ายไปหน่วยสืบสวนก็เพราะอยากตามหาเว่ยกั๋ว เธอคิดว่าเขาอาจกลับมาเมืองลี่แล้วหรือ?”

อันเสี่ยวหรานขานรับเบา ๆ อีกครั้งว่า “ค่ะ” โดยไม่ได้พูดอะไรต่อ

ผานจือเลี่ยงรู้ดีว่าโอกาสที่อันเว่ยกั๋วยังมีชีวิตอยู่นั้นริบหรี่มาก แต่เขาทำใจซ้ำเติมอันเสี่ยวหรานไม่ได้ จึงได้แต่พูดว่า “ได้ ฉันจะให้คนคอยสังเกตด้วย ถ้ามีข่าวเว่ยกั๋ว จะรีบแจ้งเธอเป็นคนแรก เขาเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของฉันเหมือนกัน ส่วนเธอก็ไม่ต่างจากลูกสาวของฉัน ต่อไปถ้าที่บ้านมีปัญหาอะไรก็มาหาฉัน เข้าใจไหม?”

“เข้าใจแล้วค่ะ ขอบคุณผอ.ผาน งั้นฉันไปก่อนนะคะ” อันเสี่ยวหรานลุกขึ้น

“ต่อไปถ้าไม่มีคนอื่นอยู่ เรียกฉันว่าคุณอาผานก็ได้ วันหลังไปบ้านฉันสิ เดี๋ยวฉันให้คุณอาสะใภ้ทำของอร่อยให้กิน แล้วต้องให้ฉันไปส่งไหม?” ผานจือเลี่ยงลุกขึ้นเช่นกัน “พอดีฉันต้องไปทางนั้นเหมือนกัน”

อันเสี่ยวหรานปฏิเสธอย่างสุภาพ “ไม่ต้องค่ะคุณอาผาน ดึกแล้ว รีบกลับเถอะค่ะ ฉันเดินกลับเองได้ พอดีจะซื้อของสักหน่อย”

“งั้นก็ได้ ระวังตัวระหว่างทางด้วย” ผานจือเลี่ยงไม่ยืนกราน เขารู้จักนิสัยของอันเสี่ยวหรานดี จึงปล่อยให้เธอทำตามใจ ปิดไฟแล้วลงบันไดไปพร้อมกับเธอ

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป