เกิดใหม่ในยุค 70 สู่วิวาห์สูงศักดิ์

บทที่ 1 เธอกับหัวหน้างานนอนร่วมเตียง

14 นาที· 3.1K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ในกระท่อมทรุดโทรม ชายหนุ่มพลางคาดเข็มขัดไปพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “เธอลองคิดดูนะ ว่าจะยื่นเรื่องจดทะเบียนสมรส หรือจะทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น”

หนิงเยวียนตัวสั่นระริก ดึงผ้าห่มขาด ๆ คลุมตัวไว้บนเตียงเก่า ๆ มือหนึ่งนวดคลึงท้ายทอย

เสื้อผ้าบนร่างเธอถูกถอดออกจนหมดสิ้น ท้ายทอยที่ถูกไม้กระบองตียังปวดร้าวต่อเนื่อง สติพร่าเลือน

ส่วนชายหนุ่มที่ยืนอยู่หน้าเตียง กึ่งเปลือยท่อนบนเผยให้เห็นแผ่นอกกว้างและเอวสอบเกร็งสวย ผิวพรรณภายใต้แสงไฟสลัวขาวสะดุดตาเสียจนแสบตา

หนิงเยวียนมึนงงไปหมด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอาการปวดหัว หรือเพราะภาพที่เห็นตรงหน้าทำเอาตะลึง

เธอหลุดปากตอบตามสัญชาตญาณว่า “เราไม่ได้มีอะไรกันสักหน่อย...”

เธอถูกคนตีหัวจนสลบแล้วถอดเสื้อผ้าจนเปลือยเปล่าจับโยนเข้ามาในกระท่อมของเขา ส่วนเขาก็ถูกจับกรอกเหล้าที่ผสมยาปลุกกำหนัดสำหรับสัตว์แล้วโยนเข้ามาเช่นกัน

แต่ชายคนนี้กลับใช้พลังใจดั่งอมนุษย์ข่มกลั้นสัญชาตญาณ คลานลงไปนั่งยอง ๆ ในถังน้ำเย็นเฉียบอยู่นานครึ่งค่อนคืน

จนกระทั่งฤทธิ์ยาหมดไป... เป็นคนที่มีความเด็ดเดี่ยวไม่ธรรมดาจริง ๆ

เส้นผมและร่างของชายหนุ่มชุ่มโชกไปด้วยน้ำ

เขาไม่มีสีหน้าอะไร ใช้นิ้วหวีผมหน้าม้าที่เปียกชื้นปิดสันจมูกขึ้นไปไว้ด้านหลัง “แต่คนอื่นคงไม่เชื่อหรอกว่าหญิงชายที่อยู่กันตามลำพังในห้อง เปลือยกายทั้งคู่ จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น”

ทันใดนั้นดวงตาที่ไร้จุดโฟกัสของหนิงเยวียนก็หรี่ลงทันที—

ใบหน้าของชายหนุ่ม คมคายละเอียดประณีตราวกับถูกสลักขึ้นมา หยาดน้ำไหลรินลงมาตามสันจมูกโด่งเป็นแนวยาวของเขา

ดวงตากลมโตทว่าเรียวระเรื่อและดำขลับของเขา ฉายแววห่างเหินและเยือกเย็น หางตาที่เชิดขึ้นดูเรียวงามและประณีต ดุจดังถูกบรรจงวาดขึ้นมาด้วยพู่กันฝีมือเอก

นั่นเป็นใบหน้างดงามเกินมนุษย์แบบที่สามารถปรากฏอยู่ในอีกสี่สิบปีข้างหน้า และทำให้สาว ๆ ในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดต้องกรี๊ดสติแตกได้

แต่ที่หัวมุมหน้าผากด้านหนึ่งของเขา กลับมีรอยแผลเป็นจากมีด ทำลายใบหน้าด้านนั้นไป และแสดงถึงความรู้สึกโหดเหี้ยมร้ายกาจที่ผู้คนในยุคนี้รังเกียจ

“มองอะไร!” หรงเจาหนานจับสายตาเธอได้ ขมวดคิ้วเรียวคม

เขาเกลียดนักที่ใครจ้องมองใบหน้าของเขา

หรงเจาหนานยกมือขึ้นหวีผมหน้าม้าลงมาปิดรอยแผลเป็นที่หว่างคิ้วและตาอีกครั้ง จากนั้นก็หยิบแว่นตากรอบดำหนาเตอะมาสวมตามเคย

เมื่อพรางเอาไว้เช่นนี้ เขาก็กลับกลายเป็นหมอประจำหมู่บ้านผู้ซีดเซียวและเย็นชา เป็นที่ไม่ชื่นชอบของผู้คนไปอีกครั้ง

หนิงเยวียนรู้สึกจิตใจว่างเปล่าล่องลอย หลับตาลง “ไม่ได้มองอะไร แค่รู้สึกว่า... ในโลกนี้ไม่มีอะไรแปลกเกินไปกว่าที่เห็น”

เช่นว่า...

ตอนนั้นเธอพลิกดูรูปถ่ายเก่า ๆ สมัยที่ไปใช้แรงงานในชนบทเมื่อหลายสิบปีก่อนบนเตียงคนไข้ หวนรำลึกถึงอดีตด้วยความโศกเศร้าเสียใจ แล้วก็หลับไป

พอตื่นขึ้นมาอีกที กลับพบว่าตัวเองฟื้นขึ้นในค่ำคืนอันน่าตื่นตะลึงเมื่อสี่สิบปีที่แล้วนี้เสียได้

ถ้าความเจ็บปวดที่ท้ายทอยของเธอไม่ได้รู้สึกจริงจังปานนี้

ถ้าชายหนุ่มที่ควรจะมีอยู่แค่ในรูปถ่ายเก่า ๆ ตรงหน้า ยังไม่ได้ยืนมีชีวิตอยู่ตรงหน้าเธอ

เธอคงนึกว่าตัวเองกำลังอยู่ในความฝัน ไม่ใช่การย้อนเวลากลับมาสู่ยุคสมัยที่ต้องไปใช้แรงงานในชนบทเมื่อหลายสิบปีก่อนอย่างน่าประหลาดพิศวงเช่นนี้

และในตอนนี้ นอกหน้าต่าง

ไม่ไกลนัก กลุ่มคนที่ถือคบเพลิงมุ่งหน้ามายังกระท่อมทรุดโทรมข้างคอกวัวนี่ก็กำลังมาถึงแล้ว!

มีเสียงผู้หญิงสูงแหลมคนหนึ่งร้องไห้คร่ำครวญว่า “ฉันเห็นกับตาแล้ว หนิงเยวียนถูกหมอชนบทที่ถูกส่งมาปรับทัศนคติคนนั้นลากเข้ามาในคอกวัวนี่ข่มขืน ช่วยเธอด้วยเร็วเข้า!”

“ออกมา! ไอ้สารเลวแซ่หรง ถูกส่งมาปรับทัศนคติแล้วยังบังอาจลามกอีก ชั่วช้าที่สุด!”

“เร็วเข้า ไปรายงานให้หน่วยงานรู้ ยิงเป้าข่มขืนให้ตาย!”

“บุกเข้าไปก่อน ช่วยเหลือสหายหนิงให้เร็วเข้า!”

สีหน้าของชายหนุ่มพลันดำมืดลง ถ้าเขาถูกจับได้ว่า“กระทำผิดฐานข่มขืน”สหายหญิงที่ไปใช้แรงงาน เขาคงถูกยิงเป้าตายตรง ๆ

เขารีบเดินไปหยิบเสื้อผ้าแห้งข้าง ๆ มา แล้วก็เริ่มสวมใส่อย่างคล่องแคล่วโดยพลัน

หนิงเยวียนนวดคลึงท้ายทอยตัวเอง มองไปทางเขาแล้วถามเสียงเบาว่า “คุณยังมีเสื้อผ้าอีกไหม ให้ฉันสักตัว ฉันเปลือยอยู่น่ะ”

เสื้อผ้าของเธอถูกคนถอดออกไปจนหมด ไอ้สารเลวพวกนั้นไม่เว้นแม้แต่ชุดชั้นในสักตัวให้เธอเหลือ อยากให้เธอถูกชายคนนี้ข่มขืนกระทำชำเราให้สาสมใจ

หรงเจาหนานรีบกระชากเสื้อผ้าใช้แรงงานเก่า ๆ ชุดหนึ่งที่ซักจนขาวซีดออกมาจากตู้ไม้ห้าลิ้นชักเก่า ๆ แล้วโยนให้เธอ

หนิงเยวียนรับเสื้อผ้ามาแล้วก็เริ่มสวมทันที ฟังเสียงโหวกเหวกโวยวายเหล่านั้นแล้ว เธอถอนหายใจแผ่วเบา เป็นฉากที่ไม่ได้พบเห็นมานานแสนนานจริง ๆ

ในค่ำคืนนี้ของปี 1978 มีคนวางแผนจัดฉากนี้ขึ้นมา จับหรงเจาหนานกรอกเหล้าที่ใส่ยาปลุกกำหนัดสำหรับผสมพันธุ์วัว แล้วก็ทำให้เธอสลบ ก็เพื่อจะจับผิดให้ได้คาหลักคาเตียง ทำลายชื่อเสียงเธอให้ย่อยยับ ให้เธอไม่ได้โควตาสหายหนุ่มสาวกลับเมืองไป

เขาข่มใจเอาไว้ มัดตัวเองไว้แล้วแช่น้ำเย็น ก็ไม่ยอมทำร้ายเธอ แต่ในชาติก่อน เธอกลับทิ้งให้เขาถูกพวกคนเหล่านั้นต่อยตาจนบอดไปข้างหนึ่ง

นี่เป็นสิ่งหนึ่งที่เธอรู้สึกผิดอย่างที่สุดในชีวิตนี้

ตอนนี้มีโอกาสได้แก้ตัวแล้ว เธอจะไม่ยอมให้เรื่องในอดีตเกิดขึ้นซ้ำอีก! ทั้งยังต้องให้คนที่ทำร้ายเธอชดใช้ด้วย

ร่างเปลือยเปล่าขาววับที่แวบผ่านตาของเด็กสาวทำให้หรงเจาหนานตาพร่าไปวูบหนึ่ง เขาเบือนสายตาหม่นหมองนั้นออกไปทันที แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ถ้าเธอยังอยากรักษาชื่อเสียง ก็ใส่เสื้อใส่กางเกงแล้วรีบหนีไปทางประตูหลังเถอะ ฉันจะช่วยเธอ”

แต่หนิงเยวียนกลับพูดขึ้นมาทันควันว่า “ฉันไม่ไป ฉันจะแต่งงานกับคุณ!”

คิ้วเรียวคมของหรงเจาหนานขมวดมุ่น มองหนิงเยวียนด้วยหางตา “เธอว่าอะไรนะ?”

หนิงเยวียนถูกสายตาดุจคมมีดของเขากวาดผ่านไป มือที่ติดกระดุมอยู่สั่นเทิ้ม แต่ก็ยังพูดว่า “ถ้าพวกเขาคิดว่าฉันเต็มใจนอนกับคุณ คุณก็จะไม่เป็นอะไร”

หรงเจาหนานพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “แม้ไม่รู้ว่าใครจะใช้ผมมาทำร้ายคุณ แต่... ถ้าจดทะเบียนกับผม คุณอาจกลับเมืองไม่ได้เลยตลอดชีวิต ถึงอย่างนั้นก็ไม่เป็นไรหรือ?”

ตัวเขาจากเมืองหลวงถูกส่งลงมาปรับทัศนคติเป็นหมอชนบทในหมู่บ้านห่างไกลของมณฑลหนานซี

บางทีเขาอาจจะไม่มีวันได้ออกจากหมู่บ้านเลยก็ได้ ทำได้แค่กวาดคอกวัวและทำนาไปตลอดชีวิตที่นี่

ส่วนเด็กสาวตรงหน้าคนนี้ ถ้าเขาจำไม่ผิดก็เป็นสหายหนุ่มสาวที่ถูกส่งมาจากในเมืองเพื่อเข้ามาร่วมพัฒนาการเกษตรในชนบท ทุก ๆ ปีจะมีโควตาให้กลับเมืองใหม่

ถ้าเธอมาเกี่ยวพันกับเขา เธอก็จะกลับเข้ากลางเมืองไม่ได้

แววตาในดวงตาอันเย็นชาของเขาเหมือนคมมีด ทั้งน่าครั่นคร้ามและดุดัน ราวกับทุกสิ่งทุกอย่างของเธอล้วนไม่มีที่ให้หลบซ่อนภายใต้สายตาของเขา

หนิงเยวียนเบือนสายตาหนีด้วยใจสั่นระรัว สูดลมหายใจลึก “ไม่เป็นไร เรื่องนี้ผ่านไปแล้ว พวกเราค่อยหย่ากันทีหลังก็ได้”

เขาจะกลับเมืองไม่ได้ได้ยังไง?

เธอรู้ดีว่าอีกไม่นานนัก หรงเจาหนานไม่เพียงแต่จะกลับเมืองได้เท่านั้น แต่ยังจะมีฐานะที่ไม่ธรรมดา มีตำแหน่งสูงส่งเป็นอย่างมาก เขาจะได้เป็นหัวหน้าใหญ่ของหน่วยงานด้วย

การหย่าร้างส่งผลต่อเขา ก็ยังดีกว่าถูกต่อยตาจนบอดไปข้างหนึ่ง

ได้ฟังดังนั้น หรงเจาหนานก็หรี่ดวงตาอันเยือกเย็นลงอย่างน่าหวั่นเกรง

เด็กสาวคนนี้มีใบหน้ากลมเล็กน่ารัก ดวงตากลมโตดำดั่งผลองุ่น ทั้งกลมโตทั้งสดใส เวลามองคนก็ช่างมีชีวิตชีวาเสียเหลือเกิน

ดูก็รู้ว่าเป็นคนบริสุทธิ์และซื่อตรง แต่ท่าทีที่มีต่อการแต่งงาน กลับดูเหลวไหลมาก

ชื่อเสียงของสตรีที่หย่าร้างนั้นน่าฟังแย่แค่ไหนกัน!

หรือไม่ก็ เธอเข้ามาใกล้ชิดเขาโดยมีจุดประสงค์อื่น?

เขายังไม่ทันได้คิดอย่างละเอียด ก็มี “ปัง!” เสียงดังสนั่น ประตูใหญ่ถูกใครบางคนถีบกระเด็นเปิดออกอย่างแรง

ข้างนอกประตู ในชั่วพริบตาก็มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกรูกันเข้ามา

“เสี่ยวเยวียน ฉันผิดเองแท้ ๆ ทำให้เธอถูกคนเลวที่ถูกส่งมาปรับเปลี่ยนนี้ทำร้ายจนสิ้นดี! ฮือ ๆ ...”

เด็กสาวใบหน้าเหลี่ยมผมสั้นประบ่าคนหนึ่งที่สวมชุดทำงานสีเทาอมฟ้าพุ่งเข้ามา

เธอจับแขนของหนิงเยวียนไว้แน่นด้วยท่าทางดุดัน ทำท่าจะกระชากหนิงเยวียนออกมาจากผ้าห่ม

เพื่อให้ทุกคนเห็นสภาพที่หนิงเยวียนเปลือยเปล่าถูก"ทำร้าย"จนหมดท่า

หนิงเยวียนถูกเธอดึงแขนอย่างแรงจนปวดร้าว “ถังเจินเจิน ปล่อยฉันนะ ปล่อย!”

เธอสวมเสื้อของหรงเจาหนานไว้ข้างบนพอปิดท่อนบนเอาไว้ แต่ยังไม่ได้ใส่กางเกง!

ถ้าโดนถังเจินเจินลากออกมาจริง ๆ ให้คนมากมายเห็นหมด เธอก็จะกลายเป็น"รองเท้าเก่า"ที่ใคร ๆ ก็ร่วมได้ไปจริง ๆ แล้ว!

ถังเจินเจินจะยอมปล่อยมือได้ยังไง ระหว่างที่ร้องไห้ ก็กระชากผ้าห่มขาด ๆ ของเธออย่างแรงไปด้วย “เสี่ยวหนิง พวกเราล้วนเป็นพี่น้องกันนะ ให้ฉันดูหน่อยเถอะว่าเธอเจ็บตรงไหน คนในนี้ล้วนเป็นสหายกันทั้งนั้น ไม่ต้องกลัว!”

หนิงเยวียนมองใบหน้าเสแสร้งแสร้งทำที่อยู่ในความทรงจำนี้ ในแววตาฉายแววรังเกียจ

ในชาติก่อน ตัวเองถูกทำให้ไม่สามารถยอมรับพ่อแม่แท้ ๆ ได้ สามมีมีชู้ ใช้ชีวิตครึ่งค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อนค่อน

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com