ไป๋เซิ่งเห็นชีชีตกลงแล้ว คิดว่าตัวเองก็ไม่ได้กลับมาพักที่บ้านนานมาก จึงเห็นด้วยเช่นกัน!
ห้องของไป๋ชีชียังอยู่ ไม่ต้องจัดเตรียมอะไรใหม่
พอไป๋เวยเวยเห็นว่าพ่อถึงกับจะให้ไป๋ชีชีอยู่บ้านหลายวัน ก็แทบจะฝืนทำเป็นไม่รู้สึกอะไรต่อไปไม่ไหว!
ถึงกับให้เธออยู่ต่อ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เธออุตส่าห์ออกแรงไล่ไป๋ชีชีออกไปแทบตาย พอมาคิดดูตอนนี้ก็เหมือนตัวตลกชัด ๆ!
เธอนี่แหละตัวตลกของตระกูลไป๋!!
เธอจึงไม่อยากอยู่ต่อ รีบลุกขึ้นบอกว่ารู้สึกไม่สบาย แล้วกลับห้องไปทันที!
ทั้งบ้านมีแค่ไป๋ฉีที่เป็นห่วงไป๋เวยเวย คอยถามไถ่และส่งเธอกลับห้อง ส่วนคนอื่น ๆ แค่พยักหน้ารับ ถามไถ่สองสามคำ แล้วบอกให้พักผ่อนดี ๆ เท่านั้น!
ตกกลางคืน ไป๋หย่งฮุยกอดภรรยาไว้ ก่อนถามข้อข้องใจที่ติดอยู่ในใจตลอดคืนนี้ออกมา:
“ที่รัก ทั้งที่รู้ว่าชีชีกับเวยเวยไม่ถูกกัน แถมเวยเวยก็คิดไม่ซื่อ ทำไมยังปล่อยให้สองคนนั้นอยู่ด้วยกันอย่างสงบล่ะ? ถ้าชีชีเจ็บตัวขึ้นมาจะทำยังไง?”
ก่อนหน้านี้เขาก็เคยคิดอยากให้ทั้งคู่ปรองดองกัน แต่พอเห็นสิ่งที่เวยเวยทำ รวมถึงเรื่องที่พวกเขาสืบพบ เขาก็ผิดหวังในตัวเวยเวย และยิ่งตระหนักว่าความปลอดภัยของครอบครัวสำคัญที่สุด!
เขาไม่อยากให้ชีชีเจ็บตัว!!
พอนึกถึงช่วงนี้ที่ชีชีโดนวางยาไม่ก็ถูกไล่ฆ่า ใจเขาก็กระตุกวูบซ้ำแล้วซ้ำเล่า!
ชีชีไม่ได้บอกเขาว่าเรื่องไล่ฆ่าเกี่ยวข้องกับเวยเวย แต่ลูกชายคนรองเป็นคนเล่าให้ฟัง!
เขาถึงได้รู้ว่าคนของเวยเวยและวิธีการของเธอทั้งโหดเหี้ยมและลึกลับกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก!