พี่สามไป๋ฉีกลับมาก่อนพวกเขาหลายวัน เพราะหลังปีใหม่ต้องสอบเข้าเรียนต่อระดับบัณฑิตศึกษา พอกลับมาก็เอาแต่ทำโจทย์ทุกวัน!
แทบไม่ย่างเท้าออกจากบ้าน! ตอนนี้ไป๋ชีชีกลับมาแล้ว เขายิ่งไม่มีทางออกไปไหน!
เขารู้สึกว่าตัวเองกับไป๋ชีชีดวงชงกัน เจอหน้าทีไรก็ทะเลาะกันทุกที กลัวว่าจะเผลอทะเลาะกับไป๋ชีชีขึ้นมาจริง ๆ แล้วกระทบกับการอ่านหนังสือ เลยตั้งใจหลบหน้าไว้ก่อน!
ไป๋ชีชีเองก็ยินดีที่ได้อยู่อย่างสงบ!
ส่วนพี่สี่ไป๋จิ่น พอรายการถูกระงับก็ยังไม่มีงานทำพอดี ช่วงปีใหม่เลยได้อยู่บ้านพักผ่อนสบาย ๆ หลายวันนี้เขาออกไปเที่ยวเล่นกับไป๋ชีชีทุกวัน!
ภาพหนุ่มติดบ้านในอดีตหายวับไปไหนแล้วล่ะ!
ถึงจะยังขี้กลัวเหมือนเดิม แต่กลับมีนิสัยประหลาดเพิ่มมาอีกอย่าง นั่นคือชอบเกาะติดไป๋ชีชีสุด ๆ ขอแค่มีเวลาว่าง เดินไปไหนก็เดินตามไปทุกที่!
คนในตระกูลไป๋เห็นจนชินแล้ว!
ช่วงที่อยู่เมืองหู ไป๋ชีชีใช้ชีวิตสบายเกินไปหน่อย พอกลับเมืองไป๋อวิ๋นกลับนอนต่อไม่ลงเสียอย่างนั้น แค่หลับตาก็นึกถึงเหมืองทองของตัวเอง นึกถึงไป๋เวยเวย แล้วยังคิดด้วยว่าคนที่ลักพาตัวเธอเป็นใคร ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง!
สุดท้ายเธอก็พลิกตัวลุกพรวดขึ้นนั่ง ในเมื่อข่มตานอนไม่หลับ งั้นออกไปปล้นคนรวยช่วยคนจนก็แล้วกัน!
พูดง่าย ๆ ก็คือ ไปก่อเรื่องที่บาร์ของไป๋เวยเวยนั่นแหละ!
ตั้งแต่กลับมาจากหมู่บ้านอวี๋ซี ไป๋ชีชีก็ไม่ได้เจอไป๋เวยเวยอีกเลย ทั้งยังไม่ได้ข่าวคราวของอีกฝ่ายด้วย!
เธอมักรู้สึกว่าตราบใดที่ไป๋เวยเวยยังไม่ถูกกำจัด หัวของตัวประกอบอย่างเธอก็เหมือนมีดาบแขวนอยู่เหนือหัวตลอดเวลา!
