หลวี่เหวินเจี๋ยชะงักมือเมื่อได้ยินเสียง ก่อนจะค่อย ๆ หันกลับไป แล้วก็เห็นหญิงสาวคนหนึ่งที่ไม่ได้สวมชุดทำงานยืนอยู่ข้างหลัง!
หลวี่เหวินเจี๋ยซึ่งกำลังจะระเบิดอยู่รอมร่อ พอเห็นเด็กสาวแปลกหน้ามายืนตรงหน้า แถมยังชี้โน่นชี้นี่วิจารณ์งานของเขา ไฟก็ลุกพรึ่บขึ้นมาทันที
“เธอเป็นใคร? ฝ่ายวิจัยของเราไม่มีเด็กอย่างเธอนี่ เข้ามาได้ยังไง? รีบออกไปซะ ไม่งั้นฉันจะให้รปภ.มาหิ้วออกไป!”
พอคนอื่น ๆ ได้ยินเสียงดัง พวกเขาก็หยุดงานแล้วหันมามองเช่นกัน!
คนในฝ่ายวิจัยเอาแต่ขลุกอยู่ที่นั่นทั้งวัน ไม่เคยเจอไป๋ชีชีมาก่อน จึงไม่มีใครรู้จักเธอ
พวกเขามักระแวดระวังคนที่จู่ ๆ ก็บุกรุกเข้ามาในพื้นที่ของตัวเองอยู่แล้ว เพราะทำงานด้านข้อมูลลับ ย่อมต้องระวังคนแปลกหน้าเป็นธรรมดา!
“นั่นสิ เธอเป็นใคร? เข้ามาได้ยังไง?”
“ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เธอควรมา รีบออกไป!”
ไป๋ชีชีไม่สะทกสะท้านกับท่าทีต่อต้านของพวกเขา เธอละสายตาจากคอมพิวเตอร์ ก่อนกะพริบตาปริบ ๆ มองทุกคนอย่างไร้เดียงสา แล้วเริ่มแนะนำตัว
“ฉันเพิ่งมาใหม่น่ะ เรียกฉันว่าชีชีได้เลย ยินดีที่ได้รู้จักนะ! ถ้ามีอะไรไม่เข้าใจ เรามาคุยปรึกษากันได้นะ!”
ความหน้าหนาแบบนี้ของไป๋ชีชีทำเอาหลวี่เหวินเจี๋ยที่เพิ่งถามเธอไปถึงกับพูดไม่ออก!
นี่เธอมาปล่อยมุกหรือไง? พวกเขาจะไปปรึกษาข้อมูลวิจัยพวกนี้กับเด็กสาวอย่างเธอเนี่ยนะ? ตกลงใครกันแน่ที่บ้า เธอหรือพวกเขา?
“แค่ก ๆ ไป๋ชีชีใช่ไหม? ต่อให้เพิ่งมาใหม่ก็ต้องทำตามขั้นตอนให้ถูกต้อง เธอไม่มีบัตรพนักงาน ไม่มีใครพาเข้ามา แถมยังทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ จะโทษฉันที่สงสัยก็ไม่ได้!”